ΑΡΧΙΚΗ / "Τόμος 45 (2017)"

Τόμος 45 (2017)

Θεραπευτική αντιμετώπιση υπερώιας ριζικής αύλακας άνω πλάγιου τομέα με μεγάλη περιακρορριζική κυστική αλλοίωση

Ε. ΞΥΛΑΓΚΟΥΡΕΛΗ, Σ. ΤΣΑΚΛΙΔΟΥ, Γ. ΤΣΟΜΠΑΝΙΔΗΣ, Α. ΤΣΕΚΟΣ ΣΤΟΜΑ 2017;45:57-66 ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υπερώια ριζική αύλακα είναι μία σπάνια αναπτυξιακή ανωμαλία, που εμφανίζεται συνήθως στην υπερώια επιφάνεια των τομέων της άνω γνάθου. Η ύπαρξή της συσχετίζεται με ανάπτυξη τοπικών περιοδοντικών βλαβών και πολφική νέκρωση. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα εργασία περιγράφει τη διάγνωση και τη διαχείριση ενός πλάγιου τομέα της άνω γνάθου με εκτενή υπερώια ριζική αύλακα και συνδυασμένη περιοδοντική και ενδοδοντική παθολογία. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ: Γυναίκα 54 ετών, με ελεύθερο ιατρικό ιστορικό, προσήλθε παραπονούμενη για συχνή εμφάνιση οξέως ακρορριζικού αποστήματος στην άνω πρόσθια περιοχή. Η κλινική και ακτινογραφική εξέταση αποκάλυψε εκτενή υπερώια αύλακα, περιοδοντικό θύλακο 11 χιλιοστών και πολφική νέκρωση. Η ακτινογραφική απεικόνιση της περιακρορριζικής ακτινοδιαύγασης έφερε τα χαρακτηριστικά κυστικής αλλοίωσης. Το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά της βλάβης...

Οστεονέκρωση των γνάθων από τη χορήγηση διφωσφονικών. Διάγνωση, πρόληψη και αντιμετώπιση

Ε. ΚΟΥΡΤΗ, Ν. ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ ΣΤΟΜΑ 2017;45:67-74 Τα διφωσφονικά είναι αντιοστεοπενικά φάρμακα τα οποία προλαμβάνουν την οστική απορρόφηση και αυξάνουν την οστική μάζα. H φαρμακολογική δράση των διφωσφονικών οφείλεται στην αναστολή της δραστηριότητας των οστεοκλαστών, που οδηγεί σε απορρόφηση και μείωση της ενασβεστίωσης του οστού. Χρησιμο­ποιούνται στην αντιμετώπιση ενδοστικών βλαβών, όπως η οστεο­πόρωση, μετεμμηνοπαυσιακή, ή οφειλόμενη σε κορτικοστεροειδή, η νόσος Paget, η ατελής οστεογένεση, η οστεοπενία, οι οστι­κές μεταστάσεις διαφόρων νεοπλασμάτων και το πολλαπλό μυέλωμα. Με τον όρο οστεονέκρωση των γνάθων χαρακτηρίζεται η νέκρωση τμήματος του οστού της άνω ή κάτω γνάθου, το οποίο παραμένει απογυμνωμένο, χωρίς να καλύπτεται από βλεννογόνο και χωρίς να παρουσιάζει σημεία αυτόματης επούλωσης. Η οστεο­νέκρωση, ως παρενέργεια των διφωσφονικών, καταγράφηκε για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία το 2003 και σχετίζεται κυρίως με...

Αναγεννητικές τεχνικές στην περιακρορριζική χειρουργική

Κ. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, Κ. ΡΟΥΣΣΟΥ ΣΤΟΜΑ 2017;45:75-83 Σκοπός αυτής της βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να μελετήσει τη χρήση των βιοϋλικών στην περιακρορριζική χειρουργική και την πειραματική και κλινική τεκμηρίωση που φέρουν. Η περιακρορριζική χειρουργική αποτελεί θεραπευτική επιλογή για δόντια με ακρορριζική περιοδοντίτιδα και ενδείκνυται για δόντια με περιακρορριζική φλεγμονή όταν η επανάληψη της συντηρητικής ενδοδοντικής θεραπείας είναι αδύνατη ή δεν αναμένεται να έχει καλύτερα αποτελέσματα ή όταν είναι απαραίτητη η λήψη βιοψίας. Η χρήση βιοϋλικών όπως μεμβράνες, οστικά μοσχεύματα, αυξητικοί παράγοντες, κυτοκίνες και ρυθμιστικοί παράγοντες του ξενιστή έχουν χρησιμοποιηθεί με σκοπό τη διέγερση και αύξηση του ποσοστού επούλωσης. Οι μεμβράνες λειτουργούν ως φραγμός επιτρέποντας σε συγκεκριμένους κυτταρικούς τύπους, να επαναποικήσουν την περιοχή του τραύματος και να προάγουν την ιστική αναγέννηση. Διακρίνονται σε απορροφήσιμες και μη απορροφήσιμες. Στην...

Απορρόφηση ρίζας: αίτια, εντόπιση, θεραπευτική αντιμετώπιση

Φ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ, Γ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΟΜΑ 2017;45:85-92 Ως απορρόφηση ρίζας ορίζεται η απώλεια των σκληρών οδοντικών ιστών σαν αποτέλεσμα της δράσης των οδοντοκλαστών και μπορεί να είναι φυσιολογική ή παθολογική διεργασία. Ποικίλοι παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν τέτοιου είδους εξεργασίες, όπως βιοχημικές δυνάμεις, μηχανικά, χειρουργικά και χημικά τραύματα καθώς επίσης και διάφορες τοξίνες και ορμονικές διαταραχές. Σε κάθε περίπτωση, η θεραπεία εκλογής μπορεί να είναι η συντηρητική ενδοδοντική θεραπεία, με στόχο την αναχαίτιση της διαδικασίας της απορρόφησης και την έναρξη της επουλωτικής εξεργασίας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των τύπων απορρόφησης, τα αίτια πρόκλησής τους καθώς επίσης και η θεραπευτική τους προσέγγιση. Συμπερασματικά, το φαινόμενο της απορρόφησης αποτελεί ένα πεδίο στην οδοντιατρική επιστήμη, το οποίο βρίσκεται ακόμα υπό μελέτη και χρήζει περαιτέρω διερεύνησης....

Εμφρακτικά υλικά ριζικών σωλήνων στην πολφεκτομή νεογιλών δοντιών

Α. ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ, Α. ΜΟΣΧΟΥ, Α. ΑΡΧΑΚΗΣ, Ο. ΠΑΝΤΕΛΙΔΟΥ ΣΤΟΜΑ 2017;45:93-101 Η πολφεκτομή των νεογιλών δοντιών αποτελεί συχνή διαδικασία στην κλινική πράξη προκειμένου να επιτευχθεί η διατήρηση του δοντιού στον οδοντικό φραγμό μέχρι την απόπτωσή του και την αντικατάστασή του από το διάδοχο μόνιμο. Η τεχνική και τα χρησι­μοποιούμενα υλικά παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τη μόνιμη οδοντοφυΐα, με πιο σημαντική την ανάγκη απορρόφησης του υλικού σε παράλληλο χρόνο με το ρυθμό απορρόφησης της ρίζας του δοντιού. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για έμφραξη των ριζικών σωλήνων χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: Οξείδιο του ψευδαργύρου με ευγενόλη (ΖnΟΕ), πάστες ιωδοφορμίου (π.χ. Kri paste) και πάστες που περιέχουν συνδυασμό ιωδοφορμίου και υδροξειδίου του ασβεστί­ου (π.χ. Vitapex, Endoflas). Ενώ το ΖnΟΕ αποτελεί το υλικό με την πιο μακροχρόνια χρήση,...

Ιδιαιτερότητες της προσθετικής διαχείρισης ασθενών παιδικής ηλικίας με εξωδερμική δυσπλασία

Γ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, Ε. ΚΩΤΣΙΟΜΥΤΗ ΣΤΟΜΑ 2017;44-45:16-22 Τα άτομα με πολλαπλές συγγενείς ελλείψεις δοντιών (ολιγοδοντία), είτε συνδρομικής είτε μη συνδρομικής φύση, αποτελούν μια ομάδα ασθενών με ιδιαίτερες προσθετικές ανάγκες, από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση. Η ολιγοδοντία αποτελεί συχνό εύρημα στα σύνδρομα εξωδερμικής δυσπλασίας. Οι ιδι­αιτερότητες που παρουσιάζει η άμεση προσθετική διαχείριση αυτών των ασθενών οφείλονται στα χαρακτηρι­στικά του συνδρόμου που συνοδεύουν την ολιγοδο­ντία, όπως η μειωμένη ποσότητα σάλιου, η ύπαρξη δυσπλαστικών δοντιών και η ιδιαίτερη κρανιοπροσωπική μορφολογία, στο νεαρό της ηλικίας και στις συνε­χείς μεταβολές που προκαλεί η ανάπτυξη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση της διαχείρι­σης αυτών των ιδιαιτεροτήτων σε αγόρι με ολιγοδοντία από υποϊδρωτική εξωδερμική δυσπλασία. ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Εξωδερμική δυσπλασία, προσθετική δια­χείριση παιδιών, ολιγοδοντία, συγγενής έλλειψη δοντιών

Επιλέγοντας μεταξύ ακίνητης ή κινητής επιεμφυτευματικής πρόσθεσης για την αποκατάσταση της ολικά νωδής γνάθου

Ο. ΝΑΚΑ, G. KAΠETANAKH, Ν. ΣΥΚΑΡΑΣ, Β. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ ΣΤΟΜΑ 2017;44-45:23-34 Εισαγωγή: Οι επιεμφυτευματικές προσθετικές αποκατα­στάσεις αποτελούν εναλλακτική προσέγγιση θεραπείας έναντι των συμβατικών ολικών οδοντοστοιχιών. Τοπικές, συστηματι­κές και παράμετροι σχετιζόμενες με τον ασθενή συνεισφέ­ρουν με διαφορετική βαρύτητα στην επιλογή μεταξύ ακίνητης ή κινητής επιεμφυτευματικής αποκατάστασης. Σκοπός: Η ανίχνευση και η αξιολόγηση των παραγόντων εκείνων που υπεισέρχονται στη διαδικασία επιλογής μεταξύ ακίνητης ή κινητής επιεμφυτευματικής πρόσθεσης ως της πλέον κατάλληλης προσέγγισης για την αποκατάσταση της ολικά νωδής γνάθου. Υλικά και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σχετι­κών ερευνητικών μελετών, χρησιμοποιώντας κατάλληλους όρους ευρετηριασμού. Στις μελέτες που προέκυψαν καταγρά­φηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά και τα κύρια αποτελέσματα, ώστε να γίνει δυνατή η ανίχνευση και η αξιολόγηση των παραγόντων, που οδήγησαν στην εκάστοτε επιλογή των προσθετι­κών αποκαταστάσεων. ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: ακίνητη επιεμφυτευματική αποκατάσταση,...
1 2