ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 32 (2004) / "Τεύχος 3"

Τεύχος 3

Η αντιμετώπιση της αγκυλογλωσσίας στην παιδική ηλικία. Παρουσίαση 14 περιπτώσεων

Μ. Λαζαρίδου, Ν. Λαζαρίδης ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):161-166 Η γλώσσα είναι ένα μυώδες όργανο που επηρεάζει το λόγο, τη θέση των δοντιών, τους περιοδοντικούς ιστούς, την κατάποση και το θηλασμό. Η αγκυλογλωσσία αποτε­λεί συγγενή κατάσταση που περιορίζει το εύρος κινήσεων της γλώσσας με αποτέλεσμα να μην επιτελούνται σωστά οι λειτουργίες της. Η αγκυλογλωσσία έχει ενοχοποιηθεί για ανωμαλίες στο θηλασμό, στην κατάποση, στην ομιλία, καθώς και για την πρόκληση ορθοδοντικών ανωμαλιών. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται 14 κλινικές περι­πτώσεις αγκυλογλωσσίας, ο τρόπος αντιμετώπισής τους και τα αποτελέσματα τόσο στην κινητικότητα της γλώσ­σας όσο και γενικότερα στις λειτουργίες του στοματογναθικού συστήματος. Συμπεραίνουμε ότι, εκτός από τις περιπτώσεις που ο περιορισμός της κινητικότητας της γλώσσας είναι μικρός και ο ασθενής έχει προσαρμοστεί στην κατάσταση αυτή, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις αγκυλογλωσσίας...

Η συμβολή της επινεφρίνης στη δράση των τοπικών αναισθητικών περιπτώσεων

Δ. Παπαπέτρος, Ν. Νταμπαράκης ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):167-172 Τα τοπικά αναισθητικά είναι από την φύση τους ουσίες αγγειοδιασταλτικές και αυτό συνεπάγεται τη γρή­γορη απορρόφησή τους από την κυκλοφορία και την ταχεία αύξηση του επιπέδου των τοπικών αναισθητικών στο αίμα. Η αγγειοσύσπαση που προκαλεί η επινεφρίνη συντελεί στην επιμήκυνση της παραμονής του αναισθητι­κού στην περιοχή της έγχυσης, με συνέπεια να παρατείνε- ται η διάρκεια της δράσης του από την μια, ενώ από την άλλη περιορίζεται σημαντικά η αιμορραγία που προκαλείται κατά τις χειρουργικές επεμβάσεις στην περιοχή έγχυ­σης του αναισθητικού. Σε σχέση με τον πιθανό ρόλο των κατεχολαμινών στα διαλύματα τοπικών αναισθητικών και των κατεχολαμινών που απελευθερώνονται ενδογενώς από τον μυελό των επινεφριδίων, λόγω του stress, αρκετοί συγγραφείς πιστεύουν, ότι η επίδραση των ενδογενών κατεχολαμινών είναι σημαντικότερη έναντι εκείνης...

Αντιμετώπιση παθολογικών επιδράσεων των ολικών οδοντοστοιχιών σε γηροδοντιατρικούς ασθενείς

Θ. Μυλωνάς ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):173-178 Οι υπερήλικες στην Ελλάδα έχουν, πλέον, καταλάβει ένα μεγάλο μέρος του συνολικού πληθυσμού. Αυτό ανα­γκάζει την οδοντιατρική επιστήμη στην Ελλάδα να ασχο­ληθεί με τα προβλήματα, αλλά και τη θεραπεία αυτής της ομάδας. Στόχος αυτής της εργασίας ήταν η καταγραφή και η θεραπεία των παθολογικών καταστάσεων που δημιουργούνται από τη χρήση μιας ολικής οδοντοστοιχίας στους υπερήλικες. Από τις συχνότερες αλλοιώσεις είναι ο μηχανικός και ο μικροβιακός ερεθισμός, η τοξική και η αλλεργική φλεγμονή, η ξηροστομία και το σύνδρομο της στοματικής καυσαλγίας, η δυσλειτουργία του στοματογναθικού συστήματος, η δυσκολία κατάποσης και οι ανω­μαλίες στην αίσθηση γεύσης, οι υπερπλασίες και οι ινώ­δεις μεταπτώσεις της φατνιακής ακρολοφίας, τα έλκη. Η θεραπεία σε όλες, σχεδόν, τις περιπτώσεις πρέπει να λαμ­βάνει υπόψη το οργανικό σύνολο του υπερήλικα,...

Αδαμαντίνη. Χημική σύνθεση και μορφολογία

Φ. Μαχαίρα, Γ. Παλαγγιάς ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):179-197 Η αδαμαντίνη έχει αποτελέσει το αντικείμενο πολλών ερευνητικών εργασιών. Οι γνώσεις μας, σε σχέση με τη δομή και τη σύνθεση της αδαμαντίνης, εδραιώθηκαν το χρονικό διάστημα μεταξύ 1940 και 1970. Οι γνώσεις αυτές εμπλουτίστηκαν με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό βοή­θησε, κυρίως, η πρόοδος της τεχνολογίας και η εφαρμογή νέων ερευνητικών μοντέλων. Η αδαμαντίνη περιβάλλει τη μύλη του δοντιού και έχει ως ρόλο την προστασία των υποκείμενων ιστών (οδοντίνη και πολφός) από τις βλαπτι­κές επιδράσεις που δημιουργούνται, κατά τη λειτουργία του στοματογναθικού συστήματος. Η ανθρώπινη αδαμα­ντίνη, όπως και οι άλλοι ενασβεστιωμένοι βιολογικοί ιστοί (π.χ. οστά, οδοντίνη, οστεΐνη) αποτελείται από μια οργανι­κή και μια ανόργανη φάση. Την ανόργανη φάση της αδα­μαντίνης αποτελεί κυρίως ο απατίτης, όμοιος αλλά όχι ταυτόσημος...

Ακτινογραφική εκτίμηση της αποκατάστασης των ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών. Μέρος Ι. Κλινικοστατιστική μελέτη αρχείου. Επιλεγόμενοι τύποι αποκατάστασης και συχνότητα τοποθέτησης ενδορριζικών αξόνων και στεφανών

Κ. Σταμούλης, Ν. Τσίγγος, Δ. Τορτοπίδης, Π. Παντολέων ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):199-203 Η αποκατάσταση ενός ενδοδοντικά θεραπευμένου δοντιού αποτελεί μια κοινή και ταυτόχρονα σημαντική διαδικασία στην καθημερινή κλινική πράξη. Η αποκατάσταση μπορεί να περιλαμ­βάνει, απλά, μια έμφραξη της κοιλότητας μυλικής διάνοιξης ή και μυλική ανασύσταση με ενδορριζικό άξονα, χυτό ή μεταλλικό προκατασκευασμένο, σε συνδυασμό με στεφάνη ολικής κάλυψης σε δόντια που παρουσιάζουν εκτεταμένη μυλική καταστροφή. Σκοπός της εργασίας ήταν η αναζήτηση στοιχείων για τους τύπους αποκατάστασης που επιλέγουν οι κλινικοί οδοντίατροι, όταν αντιμετωπίζουν ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια. Το υλικό της έρευνας αποτέλεσαν 1.111 πανοραμικές ακτι­νογραφίες που προήλθαν από 3.140 ιστορικά των αρχείων των εργαστηρίων της Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, Χειρουργικής Εμφυτευματολογίας και Ακτινολογίας, καθώς και Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, της χρονικής περιόδου 1997— 2000, όπου εντοπίστηκαν 2.440 ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια,...

Ακτινογραφική εκτίμηση της αποκατάστασης των ενδοδοντικάθεραπευμένων δοντιών. Μέρος ΙΙ. Αξιολόγηση μήκους και διατομής ενδορριζικού άξονα

Ν. Τσίγγος, Δ. Τορτοπίδης, Κ. Σταμούλης, Π. Παντολέων ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):205-209 Συχνά η αποκατάσταση των ενδοδοντικά θεραπευμένων δοντιών περιλαμβάνει τη χρήση ενδορριζικού άξονα με ψευδο­μύλη. Βασικές παράμετροι της σχεδίασης των ενδορριζικών αξόνων, για την πρόγνωση της αποκατάστασης, αποτελούν το μήκος, η διατομή και το σχήμα του άξονα. Σκοπός αυτής της κλινικοστατιστικής μελέτης ήταν η ακτι­νογραφική αξιολόγηση του μήκους και του εύρους ενδορριζικών αξόνων που κατασκευάστηκαν από κλινικούς οδοντιάτρους. Για το σκοπό της μελέτης, εξετάστηκαν 3.140 ιστορικά και επιλέχτηκαν 1.111 πανοραμικές ακτινογραφίες, στις οποίες υπήρχε ένα τουλάχιστον ΕΘΔ. Εντοπίστηκαν 2.259 ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια, με κώνους γουταπέρκας και 413 ενδορρι- ζικοί άξονες. Η εκτίμηση του μήκους και της διατομής των αξό­νων έγινε με τη χρήση διαβήτη και οι μετρήσεις με υποδεκάμε­τρο με διαβαθμίσεις του μισού χιλιοστού. Τα αποτελέσματα...

Αντιμετώπιση ασθενών με νοσήματα ήπατος στο χώρο του οδοντιατρείου

Μ. Γιαννοπούλου, Ν. Νταμπαράκης ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):211-215 Η ηπατίτιδα είναι φλεγμονή του ήπατος, η οποία προ- καλείται από μολυσματικά ή μη αίτια. Στην εργασία γίνεται μία προσπάθεια καταγραφής των διαφόρων τύπων μολυ­σματικής ηπατίτιδας (HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), της επιδημιολογίας και της έκτασης του προβλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο. Η δυσκολία που αντιμετωπίζουν σχε­δόν όλοι οι οδοντίατροι, όσον αφορά την αναγνώριση πιθανών ή πραγματικών φορέων ηπατίτιδας επιβάλλει την τήρηση των μέτρων που έχουν οριστεί από διεθνείς οργα­νισμούς. Τονίζεται, ιδιαιτέρως, η αναγκαιότητα διαρκούς ενημέρωσης και επαγρύπνησης του οδοντιατρικού προσω­πικού, σχετικά με τις δυνατότητες πρόληψης έναντι των διαφόρων ιών ηπατίτιδας. Αναφέρεται αναλυτικά η κλινική εικόνα των οξείων, αλλά και χρόνιων ιογενών ηπατίτιδων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην οδοντιατρική αντιμε­τώπιση των ασθενών, που είτε βρίσκονται σε ενεργή φάση είτε είναι φορείς...