ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 38 (2010) / "Τεύχος 1"

Τεύχος 1

Διάγνωση και αντιμετώπιση οδοντιατρικών ασθενών με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και οδοντική διάβρωση

Δ. ΤΟΡΤΟΠΙΔΗΣ, Μ. ΜΑΝΤΑ, Γ. ΚΟΝΤΙΖΑΣ, Π. ΚΟΪΔΗΣ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):21-28 Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι μια σχετικά συνήθης πάθηση του πεπτικού συστήματος, η οποία οφείλεται σε ανεπάρκεια του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα και προκαλεί επεισόδια παλινδρόμησης του γαστρικού υγρού ή της τροφής από το στομάχι στον οισοφάγο και από εκεί στη στοματική κοιλότητα, όπου μπορεί να προκληθεί διάβρωση των δοντιών. Οδοντική διάβρωση είναι η παθολογική, μη αναστρέψιμη απώλεια των σκληρών οδοντικών ιστών που οφείλεται στη δράση όξινων παραγόντων εξωγενούς ή ενδογενούς προέλευσης, και όχι σε βακτήρια. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση των σύγχρονων επιστημονικών δεδομένων που αφορούν στην αιτιοπαθογένεια, διάγνωση και αντιμετώπιση της ΓΟΠ και της οδοντικής διάβρωσης, καθώς και στη συσχέτισή τους. Η διάγνωση της ΓΟΠ και της οδοντικής διάβρωσης βασίζεται κυρίως στην...

Η φάση διατήρησης του θεραπευτικού αποτελέσματος στα πλαίσια της συνολικής αντιμετώπισης του οδοντιατρικού ασθενή

Δ. ΞΥΓΚΑΣ-ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Ε. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Α. ΜΑΜΑΛΗΣ, Σ. ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):29-41 Η θεραπευτική αντιμετώπιση της περιοδοντίτιδας αποτελείται από τη φάση της ενεργού θεραπείας και τη φάση διατήρησης του θεραπευτικού αποτελέσματος. Η πρώτη περιλαμβάνει τη φάση ελέγχου της φλεγμονής, τη φάση αποκατάστασης των βλαβών και τη φάση αποκατάστασης του φραγμού (ή φάση λειτουργικής αποκατάστασης). Η φάση διατήρησης του θεραπευτικού αποτελέσματος ξεκινά από την ημέρα που θα τελειώσει η φάση της ενεργού θεραπείας. Είναι το εξατομικευμένο χρονικά διάστημα επανάκλησης-επανεξέτασης, κατά το οποίο γίνεται αξιολόγηση της κατάστασης των περιοδοντικών ιστών και των προσθετικών αποκαταστάσεων. Γίνεται απομάκρυνση του τοπικού αιτιολογικού παράγοντα και υποστηρικτική θεραπεία στις τυχόν υποτροπιάζουσες περιοχές. Η συχνότητα της επανάκλησης καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, οι σημαντικότεροι των οποίων είναι η βαρύτητα της αρχικής νόσου, ο αριθμός των υπολειπόμενων...

Χρήση εμφυτευμάτων ή εμφυτευμάτων και φυσικών δοντιών στην αποκατάσταση μερικά νωδών ασθενών

Ε. ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ, Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ, Μ. ΚΟΚΟΤΗ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):43-52 Η συνεχώς αυξανόμενη αποδοχή των οδοντικών εμφυτευμάτων έχει διευρύνει τις θεραπευτικές επιλογές που εφαρμόζονται σε μερικά νωδούς ασθενείς. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση των εναλλακτικών σχεδιάσεων που συνδυάζουν μερικές οδοντοστοιχίες με εμφυτεύματα και ο εντοπισμός της αναγκαιότητας, των πλεονεκτημάτων και των προβλημάτων που συνοδεύουν αυτού του τύπου τις προσθετικές κατασκευές. Η αναγκαιότητα του σχεδιασμού μερικών οδοντοστοιχιών με εμφυτεύματα αφορά περιπτώσεις αύξησης στήριξης ή αύξησης στήριξης και συγκράτησης της οδοντοστοιχίας. Ως πλεονεκτήματα των εναλλακτικών αυτών σχεδιάσεων αναφέρονται η μείωση των φορτίων που δέχονται τα φυσικά δόντια, η πρόληψη της οστικής απορρόφησης της φατνιακής ακρολοφίας, η μείωση της πιθανότητας εμφάνισης συνδρόμου Kelly, η μείωση του αριθμού των αγκίστρων και η ικανοποίηση του ασθενή. Ως προβλήματα αναφέρονται η...

Συγκριτική μελέτη της αρτικαΐνης – λιδοκαΐνης στην υποβλεννογόνια αναισθησία του πρώτου μόνιμου γομφίου της κάτω γνάθου. Πιλοτική μελέτη

Ε. ΜΑΤΟΥΛΑΣ, Ι. ΝΑΖΑΡΟΓΛΟΥ, Δ. ΧΑΡΙΤΟΥΔΗ, Θ. ΛΙΛΛΗΣ, Ν. ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):53-56 Σκοπός: Η σ ύγκριση τ ης αρτικαΐνης 4% (με 1: 100000 επινεφρίνη) και της λιδοκαΐνης 2% (με 1: 80000 επινεφρίνη) στην επίτευξη πολφικής αναισθησίας των πρώτων μόνιμων γομφίων της κάτω γνάθου μόνο με παρειακή τοπική διʼ εμποτίσεως έγχυση. Υλικό και Μέθοδος: Είκοσι υγιείς ενήλικες εθελοντές υποβλήθηκαν σε κάθε μία από τις ακόλουθες μεθόδους τοπικής αναισθησίας για τους πρώτους μόνιμους γομφίους της κάτω γνάθου με τυχαία σειρά: 1) Παρειακή διʼ εμποτίσεως έγχυση 1,8ml αρτικαΐνης 4% (με 1: 100000 επινεφρίνη), 2) παρειακή διʼ εμποτίσεως έγχυση 1,8 ml λιδοκαΐνης 2% (με 1: 80000 επινεφρίνη). Οι εγχύσεις έγιναν με μία τουλάχιστον εβδομάδα διαφορά μεταξύ τους. Ο έλεγχος της αναισθητοποίησης γινόταν με ηλεκτρικό πολφοδοκιμαστήρα. Σε κάθε περίπτωση γινόταν...

Η χρήση της φορμαλδεΰδης στην Οδοντιατρική: Βιολογικοί προβληματισμοί

Ν. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ, ΧΡ. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):57-63 Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η ανασκόπηση των βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικά με επιμέρους βιολογικούς προβληματισμούς για την ασφαλή χρήση της φορμαλδεΰδης στην Οδοντιατρική. Τα σημεία στα οποία επικεντρώνεται η συγκεκριμένη εργασία αφορούν στα όρια ασφαλείας κατά τις οδοντιατρικές εφαρμογές, στην τεκμηρίωση της μεταλλαξιογόνου, καρκινογενετικής και αλλεργιογόνου δράσης και στη δυνατότητα της έρευνας να ανιχνεύει τις ανεπιθύμητες επιδράσεις της φορμαλδεΰδης. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ως τελικό συμπέρασμα ότι, ενώ εμφανίστηκαν ελπιδοφόρα βιοσυμβατά υλικά και τεχνικές, απαιτούνται επιπρόσθετες έρευνες και κλινικές μελέτες για ανακάλυψη νέων υλικών με αποτελεσματική θεραπευτική δράση και βιοσυμβατότητα προς τους ιστούς. ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Kαρκινογένεση,  τοξικότητα, φορμαλδεΰδη, φορμοκρεσόλη

Αξιολόγηση των νέων ρητινούχων συστημάτων έμφραξης των ριζικών σωλήνων

Θ. ΖΑΡΡΑ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):65-75 Στόχος της ενδοδοντικής θεραπείας είναι η διατήρηση των δοντιών σε λειτουργία, εξαλείφοντας τη μόλυνση και τη φλεγμονή του πολφού και των περιακρορριζικών ιστών. Ερμητική έμφραξη δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς φύραμα, λόγω της πολύπλοκης μορφολογίας του ριζικού σωλήνα. Πλήθος φυραμάτων έχουν χρησιμοποιηθεί στην ενδοδοντία σε συνδυασμό με τη γουταπέρκα για την έμφραξη των ριζικών σωλήνων. Τα τελευταία χρόνια έχουν εισαχθεί τέσσερα συστήματα έμφραξης που χρησιμοποιούν κώνους ρητίνης ή κώνους επικαλυμμένους με ρητίνη σε συνδυασμό με φυράματα ρητινώδους σύστασης. Αυτά είναι τα Resilon/Epiphany (Petron Clinical Technologies, LLC, Wallingford, CT), EndoRez (Ultradent Products, Inc. South Jordan), RealSeal (SybronEndo, Glendora, CA, USA) και SmartSeal (DRFP Ltd, England, Wales). Τα ευρήματα της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τις ιδιότητές τους (βιοσυμβατότητα, αντοχή του δοντιού στη θραύση,...

Συγκλεισιακή εξισορρόπηση: σκοπός και μεθοδολογία

Α. ΖΑΡΙΦΗ, Μ. ΚΟΚΟΤΗ, Γ. ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ ΣΤΟΜΑ 2010;38(1):77-82 Η συγκλεισιακή  εξισορρόπηση είναι το σύνολο των οδοντιατρικών  διαδικασιών με τις οποίες μεταβάλλεται η συγκλεισιακή  επιφάνεια των δοντιών, εξαλείφονται πρόωρες επαφές ή παρεμβολές και εξασφαλίζεται αρμονική σχέση των οδοντικών τόξων, ανεμπόδιστη λειτουργία της κάτω γνάθου και αρμονία στο στοματογναθικό σύστημα. Oι στόχοι της συγκλεισιακής  εξισορρόπησης τροποποιήθηκαν με την εισαγωγή των νέων δεδομένων σχετικά με τον ρόλο της σύγκλεισης στην πρόληψη και την αντιμετώπιση κρανιογναθικών διαταραχών. Στην παρούσα μελέτη  γίνεται  αναφορά στους στόχους της συγκλεισιακής  εξισορρόπησης, στις ενδείξεις και αντενδείξεις και στις γενικές  αρχές που θα πρέπει να ακολουθούνται κατά τον εκλεκτικό τροχισμό. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας  προκύπτει ότι η εξισορρόπηση της σύγκλεισης μπορεί να συντελέσει στην επαναφορά «φυσιολογικά αποδεκτών» και σπανιότερα «ιδανικών» συγκλεισιακών σχέσεων και στην...
1 2