ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 37 (2009) / "Τεύχος 4"

Τεύχος 4

Η συμβολή της ΣΕΒΕ στη δια βίου εκπαίδευση

Λ. ΖΟΥΛΟΥΜΗΣ Αναπλ. Καθηγητής, Στοματογναθοπροσωπικής χειρουργικής Αντιπρόεδρος ΣΕΒΕ και ΟΣΘ ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):287-288 Είναι πλέον καθολικά αποδεκτή απ’ όλους τους εμπλεκόμενους φορείς - Πανεπιστήμιο, Πολιτεία, Επιστημονικολυς συλλόγους - η αναγκαιότητα της συνεχούς και διά βίου ιατρικής εκπαίδευσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία χρόνια αποφάσι­σε ομόφωνα να αναθέσει αυτή την υπευθυνότητα στις κατά τόπους Εθνικές και Κρατικές αρχές βάζοντας κρι­τήρια που δόθηκαν από τη UEMS CME (Ένωση Ευρω­παϊκών Ειδικοτήτων - Συνεχής Ιατρική Εκπαίδευση - European Union of Medical Specialists - Continue Medical Education). Έτσι η ποιότητα, η διαπίστευση και η μοριοδότηση της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο προτάθηκε να δίνεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διαπίστευσης EAC (Europian Accrediation Council). Όλα τα παραπάνω όμως είναι σε «διοικητικό» και γρα­φειοκρατικό επίπεδο που ακόμη δεν έχει πλήρως διευ- κρινισθεί. Οι λόγοι...

Η διαχείριση της εγκύου ασθενούς στο οδοντιατρείο

Μ. ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ, Λ. ΖΟΥΛΟΥΜΗΣ, Δ. ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ, Χ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):289-300 Η εγκυμοσύνη δεν είναι νόσος, αλλά ένα φυσιολογικό συμβάν που όμως προκαλεί πάρα πολλές μεταβολές στα περισσότερα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού. Η εγκυμοσύνη δεν αποτελεί αντένδειξη για την τέλεση οδο­ντιατρικών επεμβάσεων, εφόσον ο οδοντίατρος λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μη θέσει σε κίνδυνο την ασθενή ή το κύημα. Στο πρώτο και τρίτο τρίμηνο της κύη­σης επιτρέπεται μόνο η παρέμβαση σε επείγουσες κατα­στάσεις, ενώ στο δεύτερο τρίμηνο η πορεία της κύησης σταθεροποιείται, οπότε είναι ασφαλής η τέλεση και εκλεκτικότερων οδοντιατρικών επεμβάσεων. Τα φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται κατά την καθ' ημέρα οδοντιατρική πράξη είναι αντιβιοτικά, αναλγητι­κά και τοπικά αναισθητικά. Από τα αντιβιοτικά η πενικιλλί- νη και οι κεφαλοσπορίνες, αλλά και η κλινδαμυκίνη θεω­ρούνται ασφαλή για τη...

Έλεγχος επιφανείας αργυροπαλλαδιούχων κραμάτων μετά τη χύτευση (πειραματική μελέτη)

Γ. ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ, Μ. ΚΟΚΟΤΗ Εργαστήριο Ακίνητης Προσθετικής και Προσθετικής Εμφυτευματολογίας, Οδοντιατρική Σχολή, Α.Π.Θ. ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):301-306 Η τήξη και η χύτευση των αργυροπαλλαδιούχων κρα­μάτων αποτελεί σημαντική παράμετρο εκδήλωσης της βιο­λογικής συμπεριφοράς και των μηχανικών τους ιδιοτήτων. Σκοπός της πειραματικής αυτής μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του εργαστηριακού σταδίου της τήξης με φλόγα και της χύτευσης με φυγοκεντρική μηχα­νή στην εξωτερική μορφολογία και την επιφανειακή σύσταση χυτών που κατασκευάστηκαν από αργυροπαλλαδιούχα κράματα. Η μεθοδολογία περιελάμβανε την κατασκευή δοκι­μίων τύπου MOD, από τρία διαφορετικά κράματα, τη στε­ρεοσκοπική εξέταση, την εξέταση με ηλεκτρονική μικρο­σκοπία σάρωσης (SEM), καθώς και τον καθορισμό της επι­φανειακής σύστασης των δοκιμίων με στοιχειακή μικροα­νάλυση (EDS). Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψαν τα ακόλουθα συμπεράσματα: Η επιφανειακή σύσταση και των τριών κραμάτων που χρησιμοποιήθηκαν διαφέρει...

Η αντοχή στη φθορά των σύγχρονων ακρυλικών δοντιών οδοντοστοιχιών

Ε. ΚΩΤΣΙΟΜΥΤΗ, Α. ΝΕΑΡΧΟΥ Εργαστήριο Οδοντικής και Ανωτέρας Προσθετικής, Τομέας Προσθετικής, Οδοντιατρική Σχολή Α.Π.Θ. ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):307-316 Το ακρυλικό (πολυμεθακρυλικό μεθύλιο) αποτελεί σήμερα το υλικό εκλογής για τα τεχνητά δόντια κινητών αποκαταστάσεων. Στην οδοντιατρική αγορά εισάγονται συνεχώς βελτιωμένα υλικά τα οποία, έχοντας υιοθετήσει ποικίλες παρεμβάσεις στη δομή και τη σύνθεση του βασικού πολυμερούς δικτύου, υπόσχονται βελ­τιωμένες ιδιότητες, κυρίως την αντοχή στη φθορά κατά τη λει­τουργία των οδοντοστοιχιών. Η παρούσα εργασία ανασκόπησε τη διεθνή βιβλιογραφία με σκοπό να παρουσιάσει την εξέλιξη στα υλικά κατασκευής των τεχνητών ακρυλικών δοντιών και να εντο­πίσει την αποτελεσματικότητά τους ως προς την αντοχή στη φθορά, όπως αυτή τεκμηριώνεται μέσα από τις εργαστηριακές και κλινικές σχετικές δημοσιεύσεις. Η φθορά των τεχνητών δοντιών συμβαίνει κυρίως με τη μορφή της μηχανικής αποτριβής, η οποία μπορεί...

Προσωρινά εμφρακτικά υλικά στην Ενδοδοντία

Ζ. ΨΗΜΜΑ ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):317-326 Εισαγωγή: Τα προσωρινά εμφρακτικά υλικά στην ενδοδοντία χρησιμοποιούνται κυρίως για την έμφραξη της κοιλότητας διάνοιξης μεταξύ των συνεδριών. Σκοπός της εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας γύρω από τα διαθέσιμα προσωρινά εμφρακτικά υλικά και τις ιδιότητές τους, καθώς και η ανάλυση των στοιχείων που καθορίζουν τη επιλογή του πλέον κατάλληλου υλικού από την σκοπιά της ενδοδοντίας. Ανασκόπηση: Τα υλικά με βάση το θειικό ασβέστιο παρουσιάζουν ικανοποιητικές αποφρακτικές ιδιότητες για μικρό χρονικό διάστημα, όμως μειονεκτούν από άποψη μηχανικής αντοχής. Φαίνεται ότι είναι επαρκή για την προ­σωρινή έμφραξη μικρών κοιλοτήτων διάνοιξης για περιορι­σμένα χρονικά διαστήματα (<14 ημέρες). Το ελάχιστο απαιτούμενο πάχος είναι 3,5-4 mm. Τα ενισχυμένα υλικά με βάση το μείγμα οξειδίου του ψευδαργύρου και ευγενό- λης παρουσιάζουν καλύτερες μηχανικές ιδιότητες και προτείνονται...

In vitro συγκριτική αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ηλεκτρονικών συσκευών (Dentaport ZX, RayPex5) σε δόντια με επανάληψη ενδοδοντικής θεραπείας

Χ. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ, S. VLADIMIROV, Λ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, Ε. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΥ Α) Εργαστήριο Ενδοδοντολογίας, Οδοντιατρική Σχολή του Α.Π.Θ. Β) Εργαστήριο Ενδοδοντολογίας, Οδοντιατρική Σχολή του Plovdiv, Bulgaria ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):327-332 Σκοπός: Στην ερευνητική αυτή in vitro εργασία έγινε έλεγ­χος της αξιοπιστίας των ηλεκτρονικών συσκευών (Dentaport ZX,- RayPex5) μέτρησης μήκους εργασίας σε δόντια με επανάληψη ενδοδοντικών θεραπειών. Μέθοδος και υλικά: Χρησιμοποιήθηκαν: 40 πρόσφατα εξαχθέντα μονόριζα ανθρώπινα δόντια. Στα δόντια αυτά πραγματο­ποιήθηκε διάνοιξη της πολφικής κοιλότητας, πολφεξαγωγή και καθορισμός του πραγματικού μήκους εργασίας μετά από εισαγω­γή μικροεργαλείου 10-Κ στο ρ.σ. εωσοτου το άκρο του να ήταν ορατό σε στερεομικροσκόπιο με μεγέθυνση 15Χ. Αφαιρώντας 0,5χιλ. προσδιορίστηκε το μήκος εργασίας. Στη συνέχεια τα δόντια προπαρασκευάστηκαν με την τεχνική Step-down. Τα δόντια χωρίστηκαν σε μια ομάδα: 8 μαρτύρων και σε μια πειραμα­τική ομάδα: 32 δοντιών....

Λήψη συμπαγούς οστικού μοσχεύματος από την οπίσθια περιοχή της κάτω γνάθου: ανατομικοί περιορισμοί, τεχνική, επούλωση, επιπλοκές, εφαρμογές

Ι. ΝΑΖΑΡΟΓΛΟΥ, Ε. ΜΑΤΟΥΛΑΣ, Δ. ΧΑΡΙΤΟΥΔΗ, Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΜΑ 2009;37(4):333-342 Στη σύγχρονη εποχή, η τοποθέτηση εμφυτευμάτων με σκοπό την προσθετική αποκατάσταση μερικώς ή ολικώς νωδών ασθενών αποτελεί καθημερινώς πραγματοποιούμε­νη διαδικασία. Εκτός όμως από τις περιπτώσεις ασθενών των οποίων οι φατνιακές αποφύσεις έχουν επαρκή οστικό όγκο για την ιδανική τοποθέτηση των εμφυτευμάτων. υπάρχουν και ασθενείς με σοβαρά οστικά ελλείμματα. Στους ασθενείς αυτούς πρέπει απαραιτήτως να προηγηθεί ανάπλαση του απολεσθέντος οστικού όγκου. Μια τεχνική για την πραγματοποίηση αυτού του στόχου είναι η χρήση οστικών τεμαχίων από ενδοστοματικές περιοχές λήψης, όπως η περιοχή της γενειακής σύμφυσης και η οπίσθια περιοχή της κάτω γνάθου, δηλ. η έξω λοξή γραμμή και η πλάγια, παρειακή επιφάνεια της εγγύς μοίρας του ανιό­ντος κλάδου. Η οπίσθια περιοχή της κάτω γνάθου φαίνε­ται να προτιμάται...
1 2