ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 34 (2006) / "Τεύχος 2"

Τεύχος 2

Κακοσμία – Ξηροστομία του στόματος

Γ. ΛΑΣΚΑΡΗΣ ΣΤΟΜΑ 2007;34(2):85-86 Κακοσμία Πόσο συχνό είναι το πρόβλημα της κακοσμίας του στόματος; Ποια είναι τα αίτιά της; Το πρόβλημα είναι συχνό και αφορά όλες τις ηλικίες, εξίσου και τα δύο φύλα. Τα αίτια της κακοσμίας διακρίνονται σε τοπικά και συστη­ματικό. Πιο συχνά η αιτία βρίσκεται στο στόμα (95%) και ακολουθούν η ρινική κοιλότητα, το αναπνευστικό σύστημα και πολύ σπάνια συστη­ματικά νοσήματα. Οι βασικές πηγές κακοσμίας είναι η υπερανόπτυξη αναερόβιων gram-αρνητικών μικροβίων και υπολείμματα πρωτεϊνούχων τροφών, που και τα δύο παράγουν θειούχες ενώσεις που αφενός είναι κάκοσμες και αφετέ­ρου εξαερούνται. Ποιος ο ρόλος του οδοντιάτρου στην αξιολόγη­ση του προβλήματος; Ο ρόλος του οδοντιάτρου είναι πολύ σημαντικός στον προσδιορισμό της προέλευσης της κακο­σμίας (π.χ. κακή στοματική υγιεινή, τερηδονισμένα δόντια, νοσήματα ούλων και περιοδοντί­ου, νοσήματα στόματος…

Χρωματικοί παράγοντες της όψης των δοντιών κατά την οπτική εκτίμηση του χρώματος

Δ. Ι. ΚΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ, Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΤΟΜΑ 2006;34(2):87-96 Η λήψη του χρώματος ίων δοντιών γίνεται με δύο διαδικασίες, την οπτική εκτίμηση και την ψηφιακή μέτρη­ση. Κατά την οπτική εκτίμηση, ο ανθρώπινος οφθαλμός καλείται να διακρίνει το χρώμα των δοντιών, καθορίζοντας ποσοτικά τις τρεις χρωματικές ιδιότητες που το συνθέ­τουν. Οι τρεις χρωματικές ιδιότητες που καθορίζουν το χρώμα των δοντιών, αλλά και κάθε έγχρωμου αντικειμέ­νου που μας περιβάλλει είναι η χρωματική οικογένεια, η χρωματική πυκνότητα και η φωτεινότητα. Στην κλινική πράξη είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να καθοριστεί ο τρόπος που οι τρεις παραπάνω χρωματικοί παράμετροι εμφανίζονται στα φυσικά δόντια μιας οδοντι­κής σύνθεσης. Επίσης, να καταστεί δυνατή η αξιολόγηση της απόδοσης των τριών χρωματικών παραμέτρων στα τεχνητά δόντια και οι πιθανές αποκλίσεις τους, κατά την παραγωγή των τεχνητών αποκαταστάσεων. Τα...

Άμεση προσθετική αποκατάσταση εμφυτευμάτων που τοποθετήθηκαν με την τεχνική των οστεοτόμων στην περιοχή του ιγμόρειου χωρίς μόσχευμα

Θ. Χ. ΜΥΛΩΝΑΣ, Σ. Κ. ΚΡΕΟΥΣΗΣ ΣΤΟΜΑ 2006;34(2):97-102 Η εσωτερική ανύψωση της μεμβράνης του ιγμόρειου είναι μια μέθοδος λιγότερο απαιτητική από την πλάγια χει­ρουργική προσέγγιση. Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να εξεταστεί η επι­βίωση των εμφυτευμάτων μετά από εσωτερική ανύψωση της μεμβράνης του ιγμορείου με τη βοήθεια οστεοτόμων και ένα χρόνο μασητικής λειτουργίας. 30 εμφυτεύματα (Southern implants) τοποθετήθηκαν σε 22 ασθενείς μετά από εσωτερική ανύψωση με τη μέθοδο των οστεοτόμων. Δε χρησιμοποιήθηκαν οστικά μοσχεύμα­τα ή μεμβράνες. Η ανύψωση της μεμβράνης ήταν μεταξύ 1 και 3 χιλιοστών. Δεν αφέθηκαν εμφυτεύματα με αντίσταση ροπής μικρότερη των 15 Ncm. Η επούλωση έγινε υποουλικά. Μετά από τρεις μήνες τοποθετήθηκαν οι μεταλλοκεραμι­κές επιεμφυτευματικές αποκαταστάσεις. Ο μέσος όρος ανύψωσης ήταν 2,58 χιλ. Κανένα σημείο ή σύμπτωμα από το ιγμόρειο δεν...

Συγκριτική μελέτη ψηφιακών και συμβατικών ακτινογραφιών ως προς την ευκρίνεια απεικόνισης διαφορετικών εμφρακτικών υλικών

ΑΝ. ΦΑΡΔΗ, Κ. ΚΩΔΩΝΑΣ, Α. ΚΟΝΔΥΛΙΔΟΥ, Ν. ΠΑΡΙΣΗΣ ΣΤΟΜΑ 2006;34(2):103-114 ΣΚΟΠΟΣ: Ο ρόλος της ευαισθησίας των πλακιδίων, του τύπου του ακτινογραφικού μηχανήματος (ψηφιακό-συμβατικό), αλλά και του είδους των υλικών αποκατάστασης στην ερμηνεία των ακτινογραφιών. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Ερευνητική εργασία/ πειραματική μελέτη ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η παρούσα εργασία είναι in vitro μελέτη της πυκνότητας και αντίθεσης ακτινογραφημάτων και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται τέσσερις ομάδες έλεγχου: Α1: δόντι που εμφράχθηκε με αμάλγαμα και έφερε ουδέτερο στρώμα υδροξειδίου του ασβεστίου. Α2: δόντι που εμφράχθηκε με αμάλγαμα και έφερε ουδέτερο στρώμα υαλοϊονομερούς κονίας. Β1: δόντι που εμφράχθηκε με ρητίνη και έφερε ουδέτερο στρώμα υδροξειδίου του ασβεστίου. B2: δόντι που εμφράχθηκε με ρητίνη και έφερε ουδέτερο στρώμα υαλοϊονομερούς κονίας Στην έρευνα αυτή ελέγχονται οι τέσσερις ομάδες ως προς την πυκνότητα...

Συγκριτική μελέτη της χρονικής διάρκειας μικροαγγειοαναστομώσεων με τη χρήση αναστομωτικών δακτυλίων και κλασικής συρραφής. Πειραματική μελέτη σε αγγεία κονίκλων

Ι. ΤΗΛΑΒΕΡΙΔΗΣ, Ν. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ, Ι. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Δ. ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ ΣΤΟΜΑ 2006;34(2):117-12 Οι σύγχρονες μέθοδοι αποκατάστασης ιστικών ελλειμ­μάτων της Στοματογναθοπροσωπικής περιοχής, μεταξύ των άλλων, περιλαμβάνουν και τη μεταμόσχευση ελεύθε­ρα μικροαγγειοαναστομούμενων κρημνών. Οι μικροαγγειακές αναστομώσεις πραγματοποιούνται με ειδικά λεπτά ράμματα 9 ή 10/0 και με τη βοήθεια των μικροχειρουργικών τεχνικών. Η διαδικασία της αναστόμωσης, όμως, με την τεχνική της κλασσικής συρραφής είναι χρονοβόρος και, ιδιαίτερα, όταν χρειάζεται να πραγματοποιηθούν περισσό­τερες από δύο αναστομώσεις. Η επινόηση εναλλακτικών τεχνικών αναστόμωσης είχε ως στόχο τη μείωση του ανα στομωτικού χρόνου και, συνεπώς, τη συνολική μείωση του χρόνου που απαιτείται για την επέμβαση. Στην πειραματική μας μελέτη χρησιμοποιήσαμε 32 κονίκλους. στους οποίους έγιναν 32 τελικοτελικές αναστο­μώσεις στις καρωτίδες αρτηρίες τους. Τα πειραματόζωα χωρίσθηκαν σε 2 ομάδες των 16 ζώων. Στη μία ομάδα...

Έλεγχος του βαθμού μικροδιείσδυσης αποκαταστάσεων σύνθετης ρητίνης υψηλού ιξώδους σε κοιλότητες ΙΙ ομάδος ανάλογα με τη μέθοδο παρασκευής και τη χρήση ή μη υλικού προστασίας πολφού

Κ. ΤΟΛΙΔΗΣ, Ε. ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΣΤΟΜΑ 2006;34(2):123-128 Σκοπός. Να ελεγχθεί ο βαθμός μικροδιείοδυοης σε εμφράξεις II ας ομάδας ανάλογα με τον τρόπο παρασκευ­ής της κοιλότητας και τη χρήση ή όχι λεπτόρρευστης σύν­θετης ρητίνης, ως υπόστρωμα. Υλικά και μέθοδος. Παρασκευάστηκαν δύο ομάδες από είκοσι όμορα κιβωτίδια σε δόντια ελεύθερα τερηδό­νας α) με κωνική εγγλυφίδα από καρβίδιο του τουγκστενί- ου και β) με χειρολαβή υπερήχων Sonicflex 2000Ν, KAVO) με το αυχενικό όριο να εδράζεται στην αδαμαντίνη. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η «συμπυκνούμενη» ρητίνη Alert (Jeneric/Pentron Inc) και η χαμηλού ιξώ­δους σύνθετη ρητίνη FLOW IT (Jeneric/Pentron Inc). Τα μισά δόντια από κάθε ομάδα υπέστησαν 500 κύκλους θερ­μοκύκλωσης σε θερμοκρασίες 5C, 37C, 55C, 37C και όλα καλύφθηκαν με βερνίκι, εκτός από την έμφραξη και 1 χιλιοστό γύρο από αυτήν....

Η σημασία της κεντρικής σχέσης των γνάθων στην κλινική πράξη

Π. ΣΤ. ΙΤΖΙΟΥ, Α. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΤΟΜΑ 2006;34(2):129-138 Σκοπός της εργασίας είναι να αποσαφηνίσει, κατά το δυνατό, την έννοια της κεντρικής σχέσης, να επισημάνει την αξία της και να παρουσιάσει μεθόδους και υλικά για την κατα­γραφή της κεντρικής σχέσης, μιας έννοιας γύρω από την οποία επικρατεί σύγχυση και διαμάχη στην οδοντιατρική ορο­λογία. Παρουσιάζονται δύο μέθοδοι ανεύρεσής της, πιο συγκε­κριμένα η τεχνική της μίας χειρός και η τεχνική του αμφί­πλευρου χειρισμού, ενώ για την καταγραφή της γίνεται ανα­φορά στις εξής μεθόδους: 1) Γραφικές, 2) Κεφαλομετρικές, 3) Ηλεκτρομυογραφικές, 4) Αμεσες διασυγκλεισιακές κατα­γραφές δήξεως. Για την εφαρμογή των διαφόρων μεθόδων καταγραφής υπάρχει πληθώρα υλικών, εκ των οποίων τα περισσότερο κοινά που χρησιμοποιούνται είναι: 1) Θερμοπλα­στικοί τύποι κεριών, 2) Ευγενολούχα φυράματα, 3) Γύψοι αποτύπωσης, 4) Ακρυλική ρητίνη «εν ψυχρώ πολυμεριζόμενη»,...