ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 32 (2004) / "Τεύχος 1"

Τεύχος 1

Μετατροπή μίας μεταβατικής αποκατάστασης σε ακτινογραφικό και χειρουργικό νάρθηκα τοποθέτησης οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων

Χ. Π. Πετρίδης, Χ. Δ. Ρ. Καλπίδης ΣΤΟΜΑ 2004; 32(1):9-16 Σε ένα σχέδιο θεραπείας που περιλαμβάνει οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα θα πρέπει να γίνεται προσεκτικός σχεδιασμός τόσο της τελικής προθετικής αποκα­τάστασης όσο και της θέσης που θα τοποθετηθούν τα εμφυτεύματα πάνω στα οποία θα στηριχθεί. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις πολλαπλών εμφυτευμάτων ο προεγχειρητικός έλεγχος, αλλά και η σωστή συνεργασία μεταξύ του χειρουργού που θα τοποθετήσει τα εμφυτεύματα και του οδοντίατρου που θα τα αποκαταστήσει, παίζουν πρωτεύο­ντα ρόλο. Σκοπός της εργασίας είναι να παρουσιάσει, μέσω της παράθεσης ενός κλινικού περιστατικού, μία πρακτική μέθοδο για τη μετατροπή των μεταβατικών αποκαταστάσεων σε ακτινογραφικό και χειρουργικό νάρθηκα για τον προεγχειρητικό έλεγχο και την τοποθέτηση οστεοενσω­ματούμενων εμφυτευμάτων. Η μεθοδολογία που αναπτύσσεται είναι η εξής: Καθορισμός της θέσης των δοντιών στην μεταβατική αποκατάσταση. Μετατροπή...

Απορροφήσιμες και μη απορροφήσιμες μεμβράνες στην κατευθυνόμενη οστική αναγέννηση. Κλινική, ιστολογική, ακτινολογική και βιοχημική άποψη. Βιβλιογραφική ανασκόπηση

Π. Χατζησάββας, Β. Καλαρούτη, Λ. Τσαλίκης ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):17-32 Η κατευθυνόμενη οστική αναγέννηση επιτρέπει την τοποθέτηση εμφυτευμάτων σε θέσεις που δεν προβλέπονταν στο αρχικό χειρουργικό πρωτόκολλο. Το μέσο, με το οποίο επιτυγχάνεται η εκλεκτική αποίκιση των βλαβων με οστεογεννητικά κύτταρα, είναι τα διάφορα είδη μεμβρα­νών. Οι μη απορροφήσιμες μεμβράνες έχουν, τεκμηριωμέ­να, αποδείξει την ικανότητα τους να προάγουν την οστική ανάπλαση. Ωστόσο, τα υψηλά ποσοστά αποκάλυψής τους και, κυρίως, η ανάγκη δεύτερης επέμβασης για την απομά­κρυνσή τους, οδήγησαν στην αναζήτηση απορροφήσιμων υλικών. Οι μεμβράνες κολλαγόνου εμφανίζουν αξιόλογες ιδιό­τητες και παρουσιάζουν ικανοποιητικά ποσοστά οστικής πλήρωσης σε ευνοϊκές βλάβες, ενώ σε άλλες περιπτώσεις κρίνεται αναγκαία η υποστήριξή τους από μοσχευτικό υλικό. Οι μεμβράνες από συνθετικά πολυμερή, παρά την ευκολία στους χειρισμούς, την άριστη εφαρμογή τους και την ικανοποιητική ακαμψία...

Προώθηση ενδοδοντικού φυράματος στο ιγμόρειο άντρο και ασπεργίλωση

Μ. Σταβάρα, Φ. Σταβάρας ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):33-39 Η ασπεργίλλωση αποτελεί την πιο κοινή μυκητιασική λοίμωξη των παραρρινικών κόλπων. Διακρίνουμε τρεις κλι­νικές μορφές: Α. Τη μη διηθητική μορφή Β. Τη διηθητική μορφή Γ. Την αλλεργική μορφή Στην εργασία αυτή μελετούμε τη μη διηθητική μορφή της ασπεργίλλωσης (Non Invasive Local Aspergillus Colonization of the Maxillary Sinus ή NILACMS) και τον πιθανό συσχετισμό της με την έξοδο εδοδοντικού φυρά­ματος στο ιγμόρειο άντρο. Εχει διατυπωθεί η άποψη ότι στην περίπτωση που το ενδοδοντικό φύραμα περιέχει οξείδιο του ψευδαργύρου,ο Ασπέργιλλος μπορεί σε νεκρωτικό έδαφος ν’ αναπτυχθεί, εκμεταλλευόμενος τις ευνοϊκές συνθήκες αερισμού και υγρασίας που επικρα­τούν στο γναθιαίο άντρο όπως, επίσης, και την παρουσία του Zn, που αποτελεί πολύτιμο συνένζυμο στον κύκλο της ζωής του μύκητα. ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Ασπέργιλλος, ενδοδοντικό...

Αντιμετώπιση τραυμάτων από δήγματα κυνών στην προσωπική χώρα

Ι. Μελακόπουλος, Σ. Γαβριήλ, Ι. Σέμπελου, Μ. Μποσινάκου ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):41-45 Στην παρούσα εργασία γίνεται κλινική μελέτη 11 περι­πτώσεων, δηγμάτων από σκυλιά στην προσωπική χώρα. που αντιμετωπίστηκαν από τη Γναθοχειρουργική κλινική του Ιπποκρατείου ΠΓΝΑ την τελευταία διετία. Όλα τα περιστατικά αντιμετωπίστηκαν με σύγκλειση των τραυμά­των, κατά α’ σκοπό, μετά από επιμελή καθαρισμό της περιοχής, χορήγηση αντιμικροβιακών και προφύλαξη από τέτανο. Σε κανένα από τα περιστατικά δεν παρουσιάστη­καν μετεγχειρητικές επιπλοκές ή λοίμωξη του τραύματος. Όπως προκύπτει από την μελέτη της βιβλιογραφίας, αλλά και από τα ευρήματα της παρούσας εργασίας, τα τραύματα από δήγματα ζώων, παρά το γεγονός ότι θεω­ρούνται ρυπαρά, θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τα κριτήρια και τους κανόνες της αισθητικής επανορθω­τικής χειρουργικής του προσώπου. ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Δήγματα κυνών, πρόσωπο, αντιμετώπι­ση

Η αντιμετώπιση της βλεννογονίτιδας κατά την ακτινοθεραπεία ασθενών με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Θ. Κουσίδου-Ερεμόντη, Μ. Μπελάζη, Δ. Ανδρεάδης, Α. Πουλόπουλος, Δ. Δεβλιώτου-Παναγιωτίδου, Δ. Αντωνιάδης ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):47-53 Ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία για όγκους κεφαλής και τραχήλου, πολύ συχνά, εκδηλώνουν συμπτώματα και ανεπιθύμητες ενέργειες από το βλεννογόνο του στόματος τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το πέρας της θεραπείας. Η πιο συχνή και σοβαρή απ' αυτές είναι η βλεννογονίτιδα, που συνοδεύεται από βαριά συμπτωματολογία. Η συνύπαρξη τοπικών λοιμώξεων επιδεινώνει την κλινική εικόνα, και επηρεάζει την ποιότητα ζωής αυτών των ασθενών. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των ενδοστοματικών επιπλοκών κατά την ακτινοθεραπεία 19 ασθενών με καρ­κίνο κεφαλής και τραχήλου και η αξιολόγηση της ανταπόκρισής τους στη χορηγούμενη θεραπευτική αγωγή. Την ομάδα μελέτης αποτέλεσαν 19 ασθενείς, 13 άνδρες και 6 γυναίκες, ηλικίας 41-68 ετών, με κακοήθεις όγκους...

Αμάλγαμα. Επιπτώσεις στον ασθενή, τον οδοντίατρο, το περιβάλλον

Ε. Μπαζάκου, Γ. Παλαγγιάς, Αρτ. Καρανίκα-Κούμα ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):55-70 Ο οδοντιατρικός υδράργυρος έχει κατηγορηθεί για την πρόκληση παρενεργειών στους ασθενείς, στο οδοντιατρικό προσωπικό, αλλά και για τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Η διαμάχη ανάμεσα στους υποστηρικτές και τους πολέμιους του αμαλγάματος διεξάγεται εδώ και πολλά χρόνια, σε διά­φορα μέτωπα. Ο υδράργυρος προσλαμβάνεται από τον άνθρωπο με την τροφή, αλλά και από τις εμφράξεις αμαλγάματος, από τις οποίες απελευθερώνεται είτε με την μορφή ιόντων είτε με τη μορφή ατμών υδραργύρου. Ο προσλαμβανόμενος υδράργυ­ρος περνάει στην αιματική κυκλοφορία και η κατανομή του στο αίμα και στο πλάσμα εξαρτάται από τη χημική του μορφή. Με βάση τις, μέχρι σήμερα, μελέτες δεν τεκμηριώνονται οι ισχυρισμοί ότι ο οδοντιατρικός υδράργυρος ευθύνεται για την πρόκληση ανοσολογικών διαταραχών, βλαβών στο νευρικό σύστημα, στους νεφρούς,...

Η Οδοντιατρική στο Εθνικό Σύστημα Υγείας

Σ. Χασάπης ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):71-72 Με το N. 1397 που ψηφίστηκε το Καλοκαίρι του 1983, για πρώτη φορά στη χώρα θεσπίζονται οι προϋ­ποθέσεις και δημιουργείται ενιαίο, οργανωμένο σε όλη τη χώρα, Εθνικό Σύστημα Υγείας και υλοποιείται η υπο­χρέωση του κράτους για την εξασφάλιση της υγείας και της περίθαλψης του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Δημιουργούνται ενιαίες προϋποθέσεις λειτουργίας των υπαρχόντων και δημιουργούμενων, νέων Νοσοκο­μείων και επίσης δημιουργούνται περίπου 180 Κέντρα Υγείας που καλύπτουν τις αγροτικές περιοχές της χώρας. Με τον ιδρυτικό νόμο του ΕΣΥ εισάγεται για πρώτη φορά η οδοντιατρική περίθαλψη στο δημιουργούμενο ΕΣΥ, με τη δημιουργία Οδοντιατρικών τμημάτων στα Νοσοκομεία και αντίστοιχα οδοντιατρικά τμήματα στα Κ.Υ. Στο άρθρο 15 παρ. 1 που αφορά το ρόλο των Κ.Υ. ορίζεται επί λέξη ότι στις υποχρεώσεις του Κ.Υ. είναι…