ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 31 (2003) / "Τεύχος 3"

Τεύχος 3

Άμεση μετεξακτική αποκατάσταση με μονήρες οστεοενσωματούμενο οδοντικό εμφύτευμα

Α. Τσίρλης ΣΤΟΜΑ 2003;31:153–158 Στις κατευθυντήριες γραμμές για την επιλογή και αντιμετώπιση ασθενών που πρόκειται να δεχθούν οδοντικά εμφυτεύματα, πέρα από την απαραίτητη ύπαρξη των βασικών χειρουργικών και ανατομικών προϋποθέσεων για μια επιτυχή οστεοενσωμάτωση, περιλαμβάνονται και η σωστή αξιολόγηση και επεξεργασία όλων εκείνων των παραμέτρων που θα οδηγήσουν σε μια μακροπρόθεσμη λειτουργική αλλά και αισθητικά αποδεκτή λύση. Η τελευταία, η οποία ταυτίζεται με τη διατήρηση ή την ανάπλαση των μαλακών ιστών, αναμφίβολα αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στην κλινική εμφυετευματολογία με ιδιαίτερες διαστάσεις σε περιπτώσεις αποκαταστάσεων σε περιοχές με αυξημένες αισθητικές απαιτήσεις. Η χρήση του οδοντικού εμφυτεύματος σε ευαίσθητες αισθητικά περιοχές, με την αυστηρή τήρηση όλων των παραμέτρων εναρμονισμένων στη χειρουργική δεοντολογία και τη συνύπαρξη των αναγκαίων ανατομικών προϋποθέσεων, θεωρείται σήμερα απόλυτα ενδεικνυόμενη. Επιπλέον η επιλογή αυτή...

Υλικά και τεχνικές κατευθυνόμενης οστικής αναγέννησης για την καθ’ ύψος αύξηση της φατνιακής ακρολοφίας με σκοπό την τοποθέτηση εμφυτευμάτων

Σ. Γκανάς, Α. Στράτος, Χ. Τσάμης ΣΤΟΜΑ 2003;31:159–166 Ένα από τα συχνά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλινικός οδοντίατρος κατά την τοποθέτηση εμφυτευμάτων σε μερικώς ή ολικώς νωδό ασθενή είναι το ανεπαρκές ύψος της φατνιακής ακρολοφίας. Προσπάθεια λύσης αυτού του προβλήματος γίνεται με την εφαρμογή διαφόρων τεχνικών της κατευθυνόμενης οστικής αναγέννησης με τη βοήθεια μοσχευματικών υλικών και μεμβρανών. Καλύτερα αποτελέσματα φαίνεται να έχει η χρήση αυτομοσχεύματος, σε συνδυασμό με την τοποθέτηση μη απορροφήσιμης μεμβράνης (τεχνική ΤΙΜΕ). Συχνά στην κλινική πράξη χρησιμοποιούνται και αλλοπλαστικά υλικά με σχετικά καλά αποτελέσματα. Η διατατική οστεογένεση, αν και προσφέρει ικανοποιητική παραγωγή οστού, είναι δύσκολη στην εφαρμογή της. Γενικά πάντως, το αποτέλεσμα της καθ’ ύψος οστικής αναγέννησης είναι αρκετά φτωχό και γι’ αυτό δεν πρέπει να ελπίζουμε σε πολύ μεγάλο κέρδος σε...

Κύστη τομικού πόρου και επιπλεγμένη περιοδοντίτιδα: Αναφορά περίπτωσης

Β. Δελλοπούλου, Γ. Βενέτης, Σ. Τσόδουλος, Α. Κωνσταντινίδης ΣΤΟΜΑ 2003;31:167–170 Η κύστη του τομικού πόρου (ΚΤΠ) αποτελεί την πιο συνήθη μη οδοντογενή κύστη της στοματικής κοιλότητας, που τις περισσότερες φορές αποτελεί τυχαίο ακτινογραφικό εύρημα. Ενώ η ΚΤΠ έχει περιγραφεί στη διεθνή βιβλιογραφία, δεν υπάρχουν αναφορές που να τη συσχετίζουν με παρακείμενη περιοδοντική βλάβη. Το συγκεκριμένο άρθρο περιγράφει τη θεραπευτική αντιμετώπιση μιας τέτοιας επιπλεγμένης κατάστασης θέτοντας τον προβληματισμό για τον τρόπο πρόκλησής της. Ο ασθενής του περιστατικού αναφοράς προσήλθε στην κλινική για έλεγχο της οδοντικής και περιοδοντικής υγείας του στόματός του. Η κλινική και ακτινογραφική εξέταση αποκάλυψε έναν φραγμό με προχωρημένη, γενικευμένη περιοδοντική νόσο, εντοπισμένα επιπλεγμένη στον 12. Αντίστοιχα προς τα ακρορρίζια του συγκεκριμένου δοντιού και των 2 παρακειμένων υπήρχε μία σαφώς περιγεγραμμένη ακτινοδιαυγαστική περιοχή. Ο...

Αξιολόγηση παθολογικών καταστάσεων του νωδού βλεννογόνου που οφείλονται στις ολικές οδοντοστοιχίες

Β. Αναστασιάδου, Σ. Κατσούλη, Δ. Κάπαρη ΣΤΟΜΑ 2003;31:159–166 Ο βλεννογόνος κάτω από τις ολικές οδοντοστοιχίες είναι δυνατό να παρουσιάσει παθολογικές εκδηλώσεις, οξείες ή χρόνιες. Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκαν συνολικά 212 ασθενείς με ολικές οδοντοστοιχίες. Από αυτούς οι 121 προσήλθαν στη πανεπιστημιακή κλινική της Οδοντικής και Ανωτέρας Προσθετικής του Α.Π.Θ. με παράπονα από τις ολικές οδοντοστοιχίες. Οι 91 αποτελούσαν τυχαίο δείγμα νωδού πληθυσμού από την ύπαιθρο. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη παθολογικών καταστάσεων του βλεννογόνου, όπως φλεγμονή, τραύμα, συγχειλίτιδα, υπερπλασίες και λευκές αλλοιώσεις. Οι παθολογικές εκδηλώσεις εξετάσθηκαν σε συνδυασμό με την παρουσία συστηματικών ασθενειών που προδιαθέτουν σε μόλυνση από μύκητες. Αξιολογήθηκε ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών σε σχέση με την ηλικία των οδοντοστοιχιών. Διαπιστώθηκε ότι τα άτομα της υπαίθρου παρουσίασαν περισσότερες παθολογικές εκδηλώσεις από το βλεννογόνο σε σχέση...

Συσχετισμός συστηματικών νοσημάτων σε ασθενείς με ομαλό λειχήνα του στόματος

Φ. Καλογεράκου, Ε. Αλμπανίδου-Φαρμάκη, Ι. Καγιάβης ΣΤΟΜΑ 2003;31:177–183 Ο ομαλός λειχήνας είναι μια σχετικά συχνή δερματοπάθεια, η οποία εμφανίζει εκδηλώσεις και από το βλεννογόνο του στόματος. Παρόλο που ο μηχανισμός αιτιοπαθογένειας της νόσου παραμένει άγνωστος, οι περισσότεροι συγγραφείς συγκλίνουν στην άποψη ότι η νόσος έχει κάποιο ανοσολογικό υπόστρωμα. Οι έρευνες συνηγορούν στο ότι πρωτεύοντα ρόλο διαδραματίζει το κυτταρικό σκέλος της ανοσίας και ότι πρόκειται για μια ανοσιακή απάντηση σε αδιευκρίνιστο αντιγόνο στο στοματικό επιθήλιο. Ο ομαλός λειχήνας του στόματος έχει κατά καιρούς συσχετιστεί με διάφορους παράγοντες, όπως είναι η επίδραση φαρμάκων και οδοντιατρικών υλικών, το stress, οι τραυματικοί παράγοντες κ.ά., καθώς και με ορισμένα συστηματικά νοσήματα. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 450 ιστορικά ασθενών με ομαλό λειχήνα του στόματος που προσήλθαν στην κλινική της Στοματολογίας της...

Συρίγγια και ενδοδοντική θεραπεία

Α. Λοϊζίδης, Ε. Κοντακιώτης ΣΤΟΜΑ 2003;31:185–191 Συρίγγιο είναι ο πόρος που σχηματίζεται μεταξύ μιας παθολογικής περιοχής και μιας ανατομικής κοιλότητας του σώματος ή της επιφάνειας του δέρματος. Τα συρίγγια μπορεί να καταταχτούν ως τυπικά ή άτυπα, ενδοστοματικά ή εξωστοματικά, ενδοδοντικής ή μη ενδοδοντικής αιτιολογίας. Ένα συρίγγιο ενδοδοντικής αιτιολογίας υποδηλώνει την ύπαρξη νεκρού πολφού, μολυσμένου ριζικού σωλήνα ή ατελούς ενδοδοντικής θεραπείας. Ερεθιστικοί παράγοντες που εξέρχονται του μολυσμένου ριζικού σωλήνα προκαλούν την παραγωγή εξιδρώματος και τον σχηματισμό πύου στην περιακρορριζική περιοχή. Το πύον αυτό ακολουθεί την οδό της μικρότερης αντίστασης, ώστε να παροχετευτεί. Η οδός αυτή εξαρτάται από διάφορους παράγοντες που τελικά θα καθορίσουν την ανατομική εντόπιση του στομίου του συριγγίου. Το ιστορικό, η κλινική εξέταση, ο έλεγχος ζωτικότητας και η λήψη ακτινογραφήματος μετά απο εισαγωγή κώνου...

Μορφολογική μελέτη των δυσμορφιών οι οποίες εκδηλώνονται κατόπιν τερατογόνου επίδρασης ρετινοϊκών παραγώγων στην κρανιοπροσωπική περιοχή εμβρύων μυών και συσχέτιση των ευρημάτων με την έκφραση των συνδρόμων Treachers-Collins και Νager στο ανθρώπινο έμβρυο

Ε.-Ν. Εμμανουήλ-Νικολούση, Εμ. Νικολούσης, Αλ. Παπαδοπούλου, Μ. Goret-Nicaise, Χ. Κεραμέως-Φόρογλου ΣΤΟΜΑ 2003;31:193-201 Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η συγκριτική μελέτη της τερατογόνου έκφρασης των ρετινοικών παραγώγων all-trans retinoic acid και 13-cis retinoic acid,τα οποία προκαλούν πολλαπλές συγγενείς ανωμαλίες στα έμβρυα των θηλαστικών, με αποτέλεσμα την έκφραση συνδρόμων της κρανιογναθοπροσωπικής περιοχής. Τα ρετινοικά παράγωγα χρησιμοποιούνται τόσο για την θεραπεία νοσημάτων του δέρματος και των βλεννογόνων, όσο και ως χημειοθεραπευτικά για την θεραπεία κυρίως νεοπλασιών του αίματος. Τα ρετινοικά παράγωγα, ωστόσο, θεωρούνται από τους ισχυρότερους τερατογόνους παράγοντες. ΄Ετσι, συνιστάται η ιδιαίτερη προσοχή κατά την χορηγησή τους σε άτομα τα οποία διανύουν το χρονικό διάστημα της αναπαραγωγικής τους ηλικίας. Στα πλαίσια μιας εκτεταμένης μελέτης μελετήσαμε τόσο με το οπτικό όσο και με το Ηλεκτρονικό Μικροσκόπιο Σάρωσης (SEM ),...