ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 33 (2005) / Τεύχος 4 / Σύγχρονα φθοριούχα εμφρακτικά υλικά και δευτερογενής τερηδόνα.

Σύγχρονα φθοριούχα εμφρακτικά υλικά και δευτερογενής τερηδόνα.

Π. Διονυσόπουλος
ΣΤΟΜΑ 2005;33(4):245-252

Η κύρια αιτία της αποτυχίας των εμφράξεων τόσο στα μόνιμα όσο και στα νεογιλά δόντια είναι η δευτερογενής τερηδόνα. Η δευτερογενής τερηδόνα είναι η αιτία περίπου του 60% όλων των περιπτώσεων της αντικατάστασης των εμφράξεων, ανεξάρτητα από το είδος του εμφρακτικού υλι­κού. Με βάση τα σημερινά δεδομένα τα μικρά κενά, οι μικρές σχισμές, τα όρια των εμφράξεων και η μικροδιείσδυση δε σχετίζονται άμεσα με τη δευτερογενή τερηδόνα, η οποία είναι ένα τοπικό φαινόμενο που οφείλεται σε τοπικές συνθήκες.
Σήμερα, στη διεθνή αγορά υπάρχει ένας μεγάλος αριθ­μός οδοντιατρικών υλικών από διάφορους κατασκευαστές, τα οποία έχουν την ιδιότητα να απελευθερώνουν φθόριο προς τους οδοντικούς ιστούς και το στοματικό περιβάλλον. Τα φθοριούχα εμφρακτικά υλικά μπορούν να ταξινομηθούν σε τέσσερις κατηγορίες με βάση τις ομοιότητές τους στη σύνθεση, στις φυσικές και τις μηχανικές ιδιότητες. Οι υαλοϊονομερείς κονίες έχουν συγκολλητικές ιδιότητες με τους οδοντικούς ιστούς και απελευθερώνουν σχετικά μεγά­λη ποσότητα φθορίου. Οι ρητινώδεις τροποποιημένες υαλοϊονομερείς κονίες περιέχουν συστατικά από υαλοϊονομερείς κονίες και φωτοπολυμεριζόμενες ρητίνες και έχουν ιδιότητες παρόμοιες με τις υαλοϊονομερείς κονίες. Οι φθο­ριούχες σύνθετες ρητίνες έχουν καλύτερες μηχανικές ιδιό­τητες, αλλά δε συγκολλούνται στους οδοντικούς ιστούς και απελευθερώνουν το λιγότερο φθόριο. Τα compomer είναι μίγμα σύνθετης ρητίνης και υαλοϊονομερούς κονίας και σχετίζονται περισσότερο με τις σύνθετες ρητίνες. Απελευ­θερώνουν περισσότερο φθόριο από τις σύνθετες ρητίνες, αλλά λιγότερο από τις υαλοϊονομερείς κονίες.
Η αντιτερηδονική δράση του φθορίου οφείλεται σε διά­φορους μηχανισμούς, όπως ο σχηματισμός φθοριοαπατίτη, η αύξηση της επανασβεστίωσης και η αντιμικροβιακή δράση. Μελέτες in vitro δείχνουν ελάττωση της δευτερογε­νούς τερηδόνας, όταν χρησιμοποιούνται φθοριούχα εμφρα­κτικά υλικά. Τα αποτελέσματα κλινικών μελετών δίνουν αντιφατικά αποτελέσματα και οδηγούν σε προβληματισμό για την αποτελεσματικότητα των υλικών αυτών.
Συμπερασματικά, τα φθοριούχα εμφρακτικά υλικά δεν προλαμβάνουν την δευτερογενή τερηδόνα, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως ένα μέρος ενός ολοκληρωμένου προγράμματος ελάττωσης της δευτερογενούς τερηδόνας.

ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Δευτερογενής τερηδόνα, φθοριούχα εμφρακτικά υλικά