ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 37 (2009) / Τεύχος 3 / Σακχαροδιαβητικός ασθενής και οστεοενσωματωμένα εμφυτεύματα

Σακχαροδιαβητικός ασθενής και οστεοενσωματωμένα εμφυτεύματα

Ε. ΠΕΤΣΑ, Δ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ, Ν. ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ
Εργαστήριο Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, Χειρουργικής Εμφυτευματολογίας και Ακτινολογίας, Οδοντιατρική Σχολή Α.Π.Θ.
ΣΤΟΜΑ 2009;37(3):227-237

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί, τα τελευταία χρόνια, με την αύξηση του μέσου όρου ηλικίας και την αλλαγή των συνθηκών διαβίωσης, μία από τις πιο συχνές μεταβολικές νόσους πολυπαραγοντικής αιτιολογίας. Η διαταραχή στην έκκριση και δράση της ινσουλίνης έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία βιολογικού ελέγχου της γλυκόζης, την εμφάνιση υπεργλυκαιμίας και μακροπρόθεσμα σοβαρών συστηματικών επιπλοκών. Μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές του είναι η μικροαγγειοπάθεια, η οποία πέρα από ιστούς και όργανα στο σύνολο του οργανισμού επηρεάζει και δομές στη στοματική κοιλότητα, στοιχειοθετώντας την αυξημένη επιρρέπεια των σακχαροδιαβητικών σε λοιμώξεις και φλεγμονές και πιθανή μειονεκτική επούλωση των ιστών. Με την είσοδο των αδοντι- κών εμφυτευμάτων στην καθημερινή οδοντιατρική πράξη, η παραπάνω παράμετρος δημιούργησε προβληματισμούς σχετι­κά με τα επίπεδα επιτυγχανόμενης οστεοενσωμάτωσης και τη μακροβιότητα των εμφυτευμάτων σε διαβητικά άτομα. Μέσα από μια πληθώρα κλινικών και πειραματικών μελετών, παρά τα αντικρουόμενα αποτελέσματα, διασαφηνίστηκε η άμεση επίδραση του σακχαρώδους διαβήτη τόσο σε επίπεδο οστεο­γένεσης όσο και σε επίπεδο αγγειογένεσης. Αυτή η βιολογι­κή ιδιαιτερότητα διαμορφώνει συχνά παρατεταμένη χρονικά ή/και μειονεκτική ιστική επούλωση, καθώς και επισφαλή έκτα­ση οστεοενσωμάτωσης Παράλληλα, αποδείχτηκε ότι ο ορθός και διαχρονικός γλυκαιμικός έλεγχος σε συνδυασμό με την επιλογή ευνοϊκότερων παραμέτρων, ιδίως όσον αφορά την οστική ποιότητα και τον χρόνο αναμονής για επούλωση, βοη­θούν στην επίτευξη υψηλότερων επιπέδων οστεοενσωμάτω­σης και εξασφαλίζουν ποσοστά επιβίωσης των εμφυτευμάτων σε διαβητικά άτομα αντίστοιχα με αυτά που παρατηρούνται σε υγιή. Επιπλέον, υπάρχει γενική συμφωνία ότι η ενδελεχής εκτίμηση του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς και η σχολα­στική εφαρμογή πρωτοκόλλων ασηψίας, αντισηψίας και χημειοπροφύλαξης από πλευράς κλινικού, σε συνδυασμό με αυστηρό έλεγχο της μικροβιακής πλάκας και πειθαρχημένο σύστημα επανεξετάσεων από πλευράς ασθενούς, εξασφαλί­ζουν σε σημαντικό βαθμό ευνοϊκή περιεμφυτευματική πρό­γνωση μακροπρόθεσμα. Όταν πληρούνται οι παραπάνω προϋ­ποθέσεις, ελαχιστοποιούνται οι παρενέργειες του φαύλου κύκλου που δημιουργεί η αμφίδρομη σχέση του σακχαρώδους διαβήτη με την υγεία της στοματικής κοιλότητας και η νόσος δεν αποτελεί απόλυτη αντένδειξη, όπως υποστηριζόταν παλαιότερα, για θεραπεία με εμφυτεύματα.

ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Σακχαρώδης Διαβήτης, οστεοενσωματούμενα οδοντικά εμφυτεύματα