ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 46 (2018) / Τεύχος 1 / Ολοκεραμικές αποκαταστάσεις διπυριτικού λιθίου, αλουμίνας και ζιρκονίας. Μέρος Β’ Κλινικά δεδομένα

Ολοκεραμικές αποκαταστάσεις διπυριτικού λιθίου, αλουμίνας και ζιρκονίας. Μέρος Β’ Κλινικά δεδομένα

Μ. ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΙΦ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ, Μ. ΚΟΚΟΤΗ
ΣΤΟΜΑ 2018; 46: 109-118

Οι ολοκεραμικές αποκαταστάσεις στην οδοντιατρική αποτελούν μια συνεχώς αυξανόμενη τάση αφού προσφέρουν καλύτερη αισθητική και βιοσυμβατότητα από τις μεταλλοκεραμικές. Κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί διάφορα ολοκεραμικά συστήματα. Σκοπός αυτής της ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση των ποσοστών επιβίωσης ΑΠΑ σε φυσικά δόντια, οι οποίες κατασκευάστηκαν από κεραμικά αλουμίνας, διπυριτικού λιθίου και ζιρκονίας, όπως και των πιθανών επιπλοκών των αποκαταστάσεων αυτών (τεχνικών και βιολογικών), αλλά και της συχνότητας εμφάνισης αυτών.
Τα ποσοστά επιβίωσης των κεραμικών διπυριτικού λιθίου ήταν 86,1-98,2% (10 έτη) για μονήρεις στεφάνες, ενώ για ακίνητες γέφυρες κυμάνθηκαν από 51-87,9% (10 έτη). Για τα κεραμικά αλουμίνας η επιβίωση ήταν αντίστοιχα 90,2-99,1% για μονήρεις στεφάνες (3-6 έτη) και 86,2% για ακίνητες γέφυρες (5 έτη). Τέλος, τα κεραμικά ζιρκονίας εμφάνισαν ποσοστά επιβίωσης 79-91,2% για μονήρεις στεφάνες και 70,5-100% για ακίνητες γέφυρες (5 έτη). Από τις επιπλοκές που μελετήθηκαν προέκυψε ότι η τερηδόνα αποτελεί τη συχνότερη βιολογική επιπλοκή, ενώ η θραύση της κεραμικής επικάλυψης (chipping) αποτελεί τη συχνότερη τεχνική επιπλοκή.
Συνοψίζοντας, τα ολοκεραμικά συστήματα μπορούν να αποτελέσουν μια εναλλακτική επιλογή σε σχέση με τις μεταλλοκεραμικές αποκαταστάσεις ειδικά σε περιοχές με υψηλές αισθητικές απαιτήσεις.

ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Διπυριτικό λίθιο, αλουμίνα, ζιρκονία, επιβίωση, επιπλοκές