ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 31 (2003) / Τεύχος 1 / Μελέτη της επίδρασης των συσκευών φωτοπολυμερισμού στον πολυμερισμό μιας υψηλού ιξώδους σύνθετης ρητίνης

Μελέτη της επίδρασης των συσκευών φωτοπολυμερισμού στον πολυμερισμό μιας υψηλού ιξώδους σύνθετης ρητίνης

Χ. Ραχιώτης, Γ. Μουντούρης
ΣΤΟΜΑ 2003;31:47-54

Σκοπός της εργαστηριακής αυτής μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση τεσσάρων διαφορετικού τύπου συσκευών πολυμερισμού. Εξετάστηκαν οι συσκευές αλογόνου Elipar TriLight και Optilux 501, η συσκευή πλάσματος Virtuoso και μια συσκευή φωτοδιόδου εκπομπής (LED) FreeLight. Οι συσκευές Elipar και FreeLight χρησιμοποιήθηκαν με δύο τρόπους εκπομπής της έντασης, τον σταθερό και τον εκθετικό, δημιουργώντας έτσι έξι ομάδες ελέγχου. Οι ιδιότητες που μελετήθηκαν ήταν: (α) το % ποσοστό των υπολειπόμενων διπλών δεσμών C=C (RDB), (β) η % γραμμική συστολή πολυμερισμού και ο ρυθμός ανάπτυξης της συστολής και (γ) η μέτρηση της τοίχωμα προς τοίχωμα συστολής πολυμερισμού. Η σύνθετη ρητίνη που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Surefil (Detrey/Dentsply) χρώματος Α3. Η μέτρηση του RDB έγινε με την τεχνική της υπέρυθρης φασματοσκοπίας πολλαπλής εσωτερικής ανάκλασης. Για τη μέτρηση της γραμμικής συστολής πολυμερισμού χρησιμοποιήθηκε η τεχνική του αποκλίνοντος δίσκου. Για τη μέτρηση της τοίχωμα προς τοίχωμα συστολής πολυμερισμού η αδαμαντίνη της προστομιακής επιφάνειας τριάντα εξαγχθέντων μόνιμων γομφίων και προγομφίων αφαιρέθηκε σε μικροτόμο σκληρών οδοντικών ιστών μέχρι να εμφανιστεί οδοντίνη. Στην κάθε οδοντινική επιφάνεια παρασκευάστηκαν κυλινδρικές κοιλότητες. Οι κοιλότητες αυτές χωρίστηκαν τυχαία σε έξι ομάδες, εμφράχθηκαν με τη συνθετική ρητίνη και ακολούθησε ο φωτοπολυμερισμός. Ακολούθως τα δοκίμια εξετάστηκαν σε οπτικό μικροσκόπιο και μετρήθηκε το % μήκος των αποκολλήσεων που παρατηρούνται στην περιφέρεια της κοιλότητας σε σχέση με την περίμετρο της και το πλάτος του μεγαλύτερου κενού στην περιφέρεια της κοιλότητας. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με τη μέθοδο της διακύμανσης κατά ένα κριτήριο (one-way ANOVA) και τη δοκιμασία Student Keuls Newmann σε επίπεδο σημαντικότητας α=0.05. Η συσκευή Elipar TriLight και με τους δύο τρόπους εκπομπής, καθώς και η Optilux 501 προκάλεσαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό μετατροπής C=C σε σύγκριση με τις Virtuose και FreeLight και με τους δύο τρόπους εκπομπής της τελευταίας. Η μειωμένη % γραμμική συστολή πολυμερισμού που προκάλεσαν οι Virtuose και FreeLight συνοδεύτηκε και με το μεγαλύτερο ποσοστό υπολειπόμενων C=C που κατέλειπαν στη σύνθετη ρητίνη. Η συσκευή Virtuose προκάλεσε τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης της συστολής πολυμερισμού έναντι όλων των υπολοίπων, ενώ η Elipar TriLight, με εκθετικό τρόπο εκπομπής οδήγησε στο βραδύτερο όλων ρυθμό ανάπτυξης. Οι συσκευές φωτοπολυμερισμού δεν παρουσίασαν καμία στατιστική διαφορά μεταξύ τους όσον αφορά το % μήκος των αποκολλήσεων στην περιφέρεια των κοιλοτήτων. Η συσκευή πλάσματος καθώς και η Optilux και η Elipar TriLight με το σταθερό τρόπο εκπομπής παρουσίασαν τις στατιστικά μεγαλύτερες όλων τιμές πλάτους μέγιστων αποκολλήσεων.