ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 40 (2012) / Τεύχος 4 / Η χρήση των συνδέσμων στη μερική οδοντοστοιχία. Εμβιομηχανικοί και κλινικοί προβληματισμοί

Η χρήση των συνδέσμων στη μερική οδοντοστοιχία. Εμβιομηχανικοί και κλινικοί προβληματισμοί

Ι. Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Α. Λ. ΠΙΣΙΩΤΗΣ
ΣΤΟΜΑ 2012;40(4):241-248

Εισαγωγή: Στην εργασία αυτή γίνεται γενικότερη αναφορά στα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των συνδέσμων στις μερικές οδοντοστοιχίες σε σχέση με τα συμβατικά άγκιστρα και ταξινόμησή τους σε: συνδέσμους ακριβείας ή ημιακριβείας, συνδέσμους ενδομυλικούς ή εξωμυλικούς και συνδέσμους άκαμπτους ή ενδοτικούς.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των εμβιομηχανικών προβληματισμών που υπεισέρχονται στη διαδικασία επιλογής του κατάλληλου συνδέσμου. Επίσης, αναδεικνύονται οι κλινικοί προβληματισμοί που αφορούν τις απαιτήσεις χώρου για την τοποθέτησή τους, την πρόγνωση των προσθετικών αποκαταστάσεων με συνδέσμους και τις ανάγκες για συντήρηση και επιδιόρθωση που προκύπτουν κατά τη χρήση τους.
Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Το αισθητικό πλεονέκτημα των συνδέσμων σε σχέση με τα άγκιστρα καθιστούν αναγκαία τη χρήση τους στην κατασκευή μερικών οδοντοστοιχιών. Οι ενδομυλικοί υπερτερούν σε σύγκριση με τους εξωμυλικούς στο ότι τοποθετούνται εντός του μυλικού περιγράμματος του δοντιού με αποτέλεσμα την μεταφορά των δυνάμεων κοντά στον επιμήκη άξονα του δοντιού και παράλληλα με αυτόν. Αντιθέτως, οι εξωμυλικοί λόγω της μεταφοράς των συγκλεισιακών δυνάμεων μακριά από τον επιμήκη άξονα του δοντιού ασκούν εκμοχλευτικές δυνάμεις στα ακραία στηρίγματα σε μ.ο. με ελεύθερο άκρο και είναι αναγκαία η ναρθηκοποίησή τους με τα παρακείμενα δόντια. Όσον αφορά την ενδοτικότητα της σύνδεσης, εργαστηριακές μελέτες δείχνουν ότι οι ενδοτικοί σύνδεσμοι, σε σχέση με τους άκαμπτους, ασκούν μικρότερες δυνάμεις στα οδοντικά στηρίγματα, υστερούν όμως ως προς την ισοκατανομή των συγκλεισιακών δυνάμεων και ασκούν μεγαλύτερες δυνάμεις στην φατνιακή ακρολοφία. Οι διαφορές αυτές δεν τεκμηριώνονται από τις υπάρχουσες κλινικές μελέτες. Τέλος, η στοματική υγιεινή, η υγιεινή σχεδίαση και η συνεχής προσπάθεια διατήρησης του αποτελέσματος φαίνεται να είναι σημαντικότεροι παράγοντες από την επιλογή του συνδέσμου.

ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: σύνδεσμοι ακριβείας, μερική οδοντοστοιχία, εμβιομηχανικοί προβληματισμοί, κλινικοί προβληματισμοί, πρόγνωση