ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 32 (2004) / Τεύχος 1 / Η αντιμετώπιση της βλεννογονίτιδας κατά την ακτινοθεραπεία ασθενών με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Η αντιμετώπιση της βλεννογονίτιδας κατά την ακτινοθεραπεία ασθενών με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Θ. Κουσίδου-Ερεμόντη, Μ. Μπελάζη, Δ. Ανδρεάδης, Α. Πουλόπουλος, Δ. Δεβλιώτου-Παναγιωτίδου, Δ. Αντωνιάδης
ΣΤΟΜΑ 2004;32(1):47-53

Ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία για όγκους κεφαλής και τραχήλου, πολύ συχνά, εκδηλώνουν συμπτώματα και ανεπιθύμητες ενέργειες από το βλεννογόνο του στόματος τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το πέρας της θεραπείας. Η πιο συχνή και σοβαρή απ’ αυτές είναι η βλεννογονίτιδα, που συνοδεύεται από βαριά συμπτωματολογία. Η συνύπαρξη τοπικών λοιμώξεων επιδεινώνει την κλινική εικόνα, και επηρεάζει την ποιότητα ζωής αυτών των ασθενών.
Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των ενδοστοματικών επιπλοκών κατά την ακτινοθεραπεία 19 ασθενών με καρ­κίνο κεφαλής και τραχήλου και η αξιολόγηση της ανταπόκρισής τους στη χορηγούμενη θεραπευτική αγωγή.
Την ομάδα μελέτης αποτέλεσαν 19 ασθενείς, 13 άνδρες και 6 γυναίκες, ηλικίας 41-68 ετών, με κακοήθεις όγκους κεφαλής και τρα­χήλου, που υποβάλλονταν σε ακτινοθεραπεία. Η συνολική δόση ακτι­νοβολίας στην οποία υποβάλλονταν οι ασθενείς ήταν 36-70Gy (3600- 7000rad), μοιρασμένη σε 5 δόσεις των 1.8-2.0Gy ανά ημέρα της εβδο­μάδας. Ακτινοβλεννογονίτιδα βαθμού N-IV εμφάνισαν 7/19 ασθενείς. Σε 10/19 ασθενείς εκδηλώθηκε βλεννογονίτιδα και καντιντίαση, ενώ 2 ασθενείς εμφάνισαν βλεννογονίτιδα και ερπητική στοματίτιδα . Οι περισσότεροι παραπονούνταν για μέτρια έως πολύ έντονου βαθμού ξηροστομία. Η ακτινοβλεννογονίτιδα εκδηλώθηκε κατά τη 2η και 3η εβδομάδα από την έναρξη της θεραπείας. Η χορήγηση θεραπευτικών παραγόντων (αντισηπτικά, αναλγητικά, αντιμυκητιασικά , σιαλαγωγό και ακυκλοβίρη) περιόρισε τη διασπορά της λοίμωξης και μετρίασε τη βαρύτητα της φλεγμονής.
Συμπερασματικά, φαίνεται ότι λόγω της πολυπαραγοντικής αιτιοπαθογένειας της βλεννογονίτιδας οι τρόποι για την αναχαίτιση και την αντιμετώπισή της είναι, επίσης, πολυάριθμοι. Επιπλέον, η αντι­μετώπιση του προβλήματος θα πρέπει να στοχεύει στη μείωση του μικροβιακού φορτίου του στόματος και στη διατήρηση της ακεραιότητας του βλεννογόνου. Για τους παραπάνω λόγους, κρίνεται απαραίτητη η συμμετοχή του οδοντιάτρου πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της ακτινοθεραπείας, ώστε να μειώνονται στο ελάχιστο οι ανε­πιθύμητες αυτές παρενέργειες .

ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Ακτινοθεραπεία, βλεννογονίτιδα, καρκί­νος κεφαλής-τραχήλου, καντιντιασική λοίμωξη, στοματική κοιλότητα