ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 31 (2003) / Τεύχος 2 / Αιτία, διάγνωση και αντιμετώπιση της καθυστερημένης ανατολής των δοντιών. Γναθοχειρουργική προσέγγιση

Αιτία, διάγνωση και αντιμετώπιση της καθυστερημένης ανατολής των δοντιών. Γναθοχειρουργική προσέγγιση

Λ. Ζουλούμης, Α. Παρρήση, Γ. Καραμπίνας, Α. Σκάρλου
ΣΤΟΜΑ 2003;31:91-102

Η ομαλή σειρά ανατολής των δοντιών είναι δυνατόν να παρουσιάσει διαταραχές, οφειλόμενες σε γενικές ή τοπικές παθολογικές καταστάσεις, αλλά και ιδιοπαθώς, με αποτέλεσμα ανωμαλίες στη σύγκλειση. Η καθυστέρηση αυτή μπορεί να αφορά τόσο τη νεογιλή όσο και τη μόνιμη οδοντοφυΐα και παρουσιάζει ευρεία χρονική διακύμανση, καθιστώντας απαραίτητη την εξατομικευμένη διερεύνηση και αντιμετώπιση. Αναφορικά με το νεογιλό φραγμό, η έναρξη ανατολής καθορίζεται στον 6ο μήνα της ζωής και ολοκληρώνεται ανάμεσα στον 24ο και 30ο. Ο μικτός φραγμός ξεκινά με την ανατολή του πρώτου μόνιμου γομφίου στην ηλικία των 6 περίπου ετών και ολοκληρώνεται στην ηλικία των 12-13 ετών, εκτός των γ΄ γομφίων. Σε περίπτωση διαπίστωσης μιας πιθανής καθυστέρησης στην ανατολή ενός δοντιού, η πρώτη ενέργεια του οδοντιάτρου είναι ο κλινικός έλεγχος κατά τον οποίο γίνεται η λήψη λεπτομερούς γενικού ιατρικού και ειδικού οδοντιατρικού ιστορικού. Ο απαραίτητος συμπληρωματικός εργαστηριακός έλεγχος αποτελείται κυρίως από το ορθοπαντομογράφημα, το οποίο είναι σε θέση να δώσει μια αρχική, γενική εικόνα της κατάστασης αποκαλύπτοντας το πιθανό αίτιο. Η θεραπευτική αντιμετώπιση αποσκοπεί στην εντόπιση και ανεύρεση του μη ανατείλαντος δοντιού σε συνδυασμό με την άρση του αιτίου που προκάλεσε τον εγκλεισμό του και τη διευθέτησή του στο φραγμό. Ο παραπάνω στόχος επιτυγχάνεται με τη χειρουργική παρέμβαση μόνο ή σε συνδυασμό με την ορθοδοντική θεραπεία. Η πρόγνωση των καταστάσεων αυτών εξαρτάται, από την κατά το δυνατόν εγκαιρότερη διάγνωση και ταυτοποίηση του αιτίου της καθυστέρησης της ανατολής, ώστε στη συνέχεια να προγραμματιστεί η αντίστοιχη αντιμετώπιση της κάθε περίπτωσης εξειδικευμένα. Στην εργασία αυτή αναπτύσσονται λεπτομερειακά όλα τα παραπάνω, με ιδιαίτερη έμφαση στη χειρουργική παρέμβαση, και παρουσιάζονται ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις ασθενών που αντιμετώπισαν χειρουργικά οι συγγραφείς.