ΑΡΧΙΚΗ / Τόμος 32 (2004) / Τεύχος 3 / Αδαμαντίνη. Χημική σύνθεση και μορφολογία

Αδαμαντίνη. Χημική σύνθεση και μορφολογία

Φ. Μαχαίρα, Γ. Παλαγγιάς
ΣΤΟΜΑ 2004;32(3):179-197

Η αδαμαντίνη έχει αποτελέσει το αντικείμενο πολλών ερευνητικών εργασιών. Οι γνώσεις μας, σε σχέση με τη δομή και τη σύνθεση της αδαμαντίνης, εδραιώθηκαν το χρονικό διάστημα μεταξύ 1940 και 1970. Οι γνώσεις αυτές εμπλουτίστηκαν με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό βοή­θησε, κυρίως, η πρόοδος της τεχνολογίας και η εφαρμογή νέων ερευνητικών μοντέλων. Η αδαμαντίνη περιβάλλει τη μύλη του δοντιού και έχει ως ρόλο την προστασία των υποκείμενων ιστών (οδοντίνη και πολφός) από τις βλαπτι­κές επιδράσεις που δημιουργούνται, κατά τη λειτουργία του στοματογναθικού συστήματος. Η ανθρώπινη αδαμα­ντίνη, όπως και οι άλλοι ενασβεστιωμένοι βιολογικοί ιστοί (π.χ. οστά, οδοντίνη, οστεΐνη) αποτελείται από μια οργανι­κή και μια ανόργανη φάση. Την ανόργανη φάση της αδα­μαντίνης αποτελεί κυρίως ο απατίτης, όμοιος αλλά όχι ταυτόσημος σε ότι αφορά τη σύνθεση και τη δομή με τον καθαρό υδροξυαπατίτη. Επιπλέον, οι κρύσταλλοι του απατίτη διαφέρουν σημαντικά σε σχήμα, μέγεθος και συγκε­ντρώσεις ιχνοστοιχείων από αυτούς των οστών και της οδοντίνης. Επίσης, το οργανικό υπόστρωμα της αδαμαντί­νης διαφέρει μοναδικά σε σύνθεση και συγκέντρωση (ανα­λογία ανόργανων και οργανικών συστατικών) σε σχέση με την οργανική φάση των οστών και της οδοντίνης.
Η σύνθεση της αδαμαντίνης, σαφώς, επηρεάζει την έναρξη, αλλά και την εξέλιξη της τερηδονικής προσβολής. Παρά το γεγονός, ότι η χημική σύνθεση της αδαμαντίνης δεν αποτελεί το μοναδικό παράγοντα που σχετίζεται με την ανάπτυξη της τερηδόνας, ορισμένα ιχνοστοιχεία θεω­ρούνται ότι αυξάνουν ή ελαττώνουν την αντίσταση των δοντιών στην τερηδόνα. Ωστόσο, με την υπάρχουσα τεκ­μηρίωση, δεν μπορεί να διατυπωθεί η άποψη ότι κάποιο συγκεκριμένο ιχνοστοιχείο συσχετίζεται άμεσα με την τερηδόνα, εκτός ίσως από το μολυβδαίνιο, το στρόντιο και το σελήνιο.

ΛEΞEIΣ KΛEIΔIA: Aδαμαvτίvη, ιχνοστοιχεία, τερηδόνα